کفاشیان یک مدیر بحران‌زده

خیلی‌ها بر این باور بودند که با باخت تیم ملی در تهران به ازبکستان، کفاشیان از سمتش برکنار خواهد شد.

این شائبه زمانی تقویت شد که فوتبال ایران قبل از این ناکامی آخرش، یک یکشنبه تلخ را هم با حذف تیم ملی فوتسال و تیم فوتبال جوانان، آن هم در کمتر از چند ساعت، تجربه کرده بود.

چند روز بعد، به آن دو شکست، شکست غیرمنتظره تیم ملی فوتبال هم اضافه شد تا رویای صعود به جام‌جهانی نزد افکار عمومی کمرنگ‌تر از همیشه شود.

در این شرایط یکی از اتفاق‌های محتمل می‌تواند برکناری کفاشیان باشد؛ موضوعی که البته نمی‌تواند دستوری باشد و فقط باید با تصمیم اعضای مجمع انجام شود.

حال سوال اینجاست که آیا اعضای مجمع دست از حمایت‌های همه‌جانبه‌شان خواهند کشید؟ این روزها شایعاتی درباره جمع‌آوری امضا برای برگزاری مجمع و متعاقب آن برکناری کفاشیان مطرح است، اما مورد تائید نیست.

امیر عابدینی به عنوان یکی از کسانی که گفته می‌شود پیگیر طرح جمع‌آوری امضاست، این شایعه را کذب دانست و گفت: من در حال حاضر طرح جمع آوری امضا برای برگزاری مجمع و برکناری کفاشیان را به هیچ‌وجه منطقی نمی‌دانم و مطالبی که در برخی رسانه‌ها مبنی بر تلاش من برای جمع‌آوری امضا در این خصوص مطرح شده را تکذیب می‌کنم.

مدیرعامل باشگاه داماش که خود زمانی رییس فدراسیون فوتبال بود، با بیان این‌که کفاشیان را دشمن فوتبال نمی‌داند، افزود: از نظر من کفاشیان یک مدیر بحران‌زده است که برای نجاتش باید به او راهکار ارائه دهیم، اما در حال حاضر همه بدون ارائه پیشنهاد و راهکار، فقط ساده‌ترین گزینه یعنی انتقاد را برگزیده‌اند.

این مدیر فوتبالی در ادامه راهکارش را اینچنین بیان کرد: در حال حاضر کفاشیان سه راه پیش رو دارد، ابتدا باید به اصلاح سیستم حاکم بر فدراسیون فوتبال بپردازد که در حال حاضر با تک‌صدایی و تک‌محوری اداره می‌شود. برای تحقق این موضوع کفاشیان باید هیات هفت یا هشت نفره‌ای منهای هیات رئیسه فعلی متشکل از مربیان و مدیران با تجربه و دل‌سوخته فوتبال را تشکیل داده و با آنها یک جلسه نقد و بررسی صریح و بی پرده را تشکیل دهد تا این هیات راهکارهایی برای نجات از بحران فعلی نشان دهد. پس از آن کفاشیان باید همه تلاش خود را برای اجرایی شدن راهکارهای پیشنهادی انجام دهد و اگر نتوانست سومین راهکار، استعفای وی از ریاست فدراسیون فوتبال است.

البته خود کفاشیان، فعلا به راهکار سومی که عابدینی به آن اشاره کرده است فکر نمی‌کند. او که پس از شکست تیم ملی، بلافاصله تهران را به مقصد بانکوک ترک کرد تا در نشست کمیته فوتسال آسیا شرکت کند، در بازگشت، با بیان این جمله که خرداد ماه و بعد از انتخابات ریاست‌جمهوری از سمتش استعفا خواهد کرد، گفت: قطعا تا آن زمان تکلیف تیم ملی هم مشخص می‌شود. ضمن این‌که غیر از چند نفر معدود، اغلب اعضای مجمع همچنان از ما حمایت می‌کنند. آنها (اعضای مجمع) زنگ می‌زنندو به من می‌گویند محکم به کارت ادامه بده. هیچ مشکلی نیست. از این به بعد هم هر تصمیمی به نفع فوتبال باشد انجام خواهد شد. به شرطی که مجمع بگوید نه این‌که فلان روزنامه به خاطر برخی روابطش بنویسد!

کفاشیان در جایی دیگر با اشاره به انتقادهایی که از عملکرد مدیریتی او می‌شود ، گفت: چرا نمی‌گویید ایراد کفاشیان چیست؟ چرا نمی‌گویید کسی که قرار است جای ما بیاید چه کار می‌تواند بکند که ما نمی‌کنیم؟ خدا شاهد است اگر سناریویی بنویسند که موفقیت فوتبال را تضمین کند من یک لحظه هم نمی‌مانم.

البته کارشناسان دیگری هم هستند که می‌گویند تغییر رئیس فدراسیون یا سرمربی تیم ملی در برهه کنونی چاره کار نیست، اما نظر آنها این هم نیست که با ادامه شرایط کنونی و با کفاشیان، می‌توان رنگ موفقیت را دید.

مجید جلالی در این باره گفت: این‌که باید در فوتبال تغییراتی داشته باشیم اجتناب ناپذیر است ولی این تغییرات باید در دیدگاه‌های کلان مطرح شود و سیاست‌گذاران کلان باید در دیدگاه‌هایشان تجدید نظر کنند. ما 30 سال است که مدام مربی و رییس عوض می‌کنیم ولی هیچ نتیجه‌ای نمی‌گیریم. این مسأله صرفا اقدامی برای آرام کردن افکار عمومی است. ما باید این را بپذیریم که فوتبال به دکترین جدید نیاز دارد و دکترین قدیم باید تغییر یابد. وقتی تیم جوانان ما 40 سال نتیجه نمی‌گیرد یا تیم امید هم در این مدت به المپیک نمی‌رود خود به خود به این نتیجه می‌رسیم.

جلالی افزود: این‌که بگوییم کرش و کفاشیان بروند چاره کار نیست. فوتبال ما همواره در معرض سقوط بوده است. ما باید شکست را بپذیریم، از مردم عذرخواهی کنیم و طرحی نو پیدا کنیم تا فوتبال را از این باتلاق بیرون بکشیم. چنین کاری با طراحی یک دکترین جدید عملی می‌شود.

واقعیت این است که بودن یا نبودن چندان مهم نیست. خیلی‌ها منتظر ظهور این دکترین جدید هستند، هرچند که با حمایت قاطع مجمع از کفاشیان به این زودی‌ها نباید منتظر تغییرو تحولی اساسی در فدراسیون بود.