فضانوردی مثل انار شیرین است

در این غرفه، تصاویری زیبا از فرود تاریخی نخستین انسان بر ماه (بیست و نهم تیر1348)، نخستین فضانورد جهان به نام یوری گاگارین که پرواز او 108 دقیقه به طول انجامید، آزمایش‌های فضایی آمریکایی‌ها روی میمون‌ها، ارسال نخستین محموله‌های ایرانی به فضا توسط پاول وینوگرادوف، ارسال اولین قرآن مجید به فضا توسط الکساندر کالری، مراحل مختلف سفر انوشه انصاری به فضا، ناوهای کیهانی مانند وستک، وسخد و مرکوری تا مجموعه تمبرهای پستی درباره ماموریت‌های مختلف و برخی غذاها و نوشیدنی‌های فضانوردان مانند چای، قهوه، انواع کنسروها، بیسکویت‌ها و تندیس‌های نمادین از هوا و فضا که طی سال‌های متمادی توسط او جمع‌آوری شده، در چشمرس بازدیدکنندگان قرار می‌دهد.

مسئول این نمایشگاه، فضانوردی را مانند انار شیرین و جذاب می‌داند که برای رسیدن به دانه‌های پر آبش باید آستین‌ها را بالا زد و از کثیف شدن دست و صورت نهراسید. شاید به همین خاطر برپایی غرفه فضانوردان در این جشنواره را مغتنم شمرده و تاسیس نخستین باشگاه فضایی ایران را هم اعلام می‌کند.

برزو می‌گوید: فضانورد شدن شغلی نیست که امروز تصمیم بگیریم و فردا در مدار زمین مشغول کار شویم، بلکه فرد باید از دوره دبستان، آمادگی جسمی،روحی و علمی برای این کار را پیدا کند. به نظر من تاسیس باشگاه فضایی ضمن ایجاد ذوق و شوق در جوانان باعث هدایت و گرایش آنان به این تخصص می‌شود. به همین دلیل یکی از کارهایی که در این باشگاه قصد داریم انجام دهیم این است که به جوانان مشاوره و راهنمایی بدهیم که اگر علاقه‌مند به ادامه به تحصیل در چنین رشته‌ای هستند، باید چه اقداماتی انجام دهند.

فرزانه صدقی / جام‌جم