ترازویی به نام «پیام آزادی»

غروب شنبه و شامگاه 29 مهر هم از همین دست بود؛ وقتی پیامکی کوتاه، گوشی تلفن همراهم را به صدا درآورد و فهمیدم بالاخره محمدرضا علیان‌جاسبی بعد از یک عمر فعالیت فرهنگی در انتشارات پیام آزادی و دو سال مبارزه با سرطان، آخرین نفس را آرام کشید و برای همیشه با دغدغه‌های ناب انقلابی و اسلامی‌اش به دیار باقی شتافت.

فکر می‌کنم درگذشت علیان بهانه‌ای است تا چند نکته را به ناشران امروز یادآوری کنیم تا خودشان را با عیار «پیام‌آزادی» بسنجند و دریابند که کجای کار نشر ایستاده‌اند.

1) تمام قراردادهای انتشارات پیام آزادی شفاف و روشن موجود است!

2) هیچ نویسنده، مترجم، شاعر و در کل مولفی پیدا‌نمی‌کنید که مدعی باشد این انتشارات ریالی به او بدهکار باشد یا کتابی را بی‌هماهنگی مولف تجدیدچاپ کرده باشد.

3) به گفته، تائید و تاکید مدیران فرهنگی وزارت ارشاد، هیچ‌گاه و در هیچ بازه زمانی مدیر انتشارات پیام آزادی در صف یارانه کاغذ و گرفتن وام و... به بهانه کار فرهنگی برای نظام و انقلاب نایستاده است.

4) هیچ‌گاه از هیچ مولفی برای انتشار کتابش طلب پول نکرده است.

5) پشت تمام کتاب‌های پیام آزادی این جمله حضرت‌امام(ره) نقش بسته است: ناشران تنها باید کتاب اسلامی چاپ کنند.

6) چند ناشر خصوصی را می‌شناسیم که تمام فعالیت‌هایش منحصر به انقلاب اسلامی باشد و در طول حدود چهار دهه در ادامه مسیر و رسیدن به اهداف و تعهد خود تا این حد استمرار داشته است؟

7) چند ناشر را می‌شناسیم که شمارگان میلیونی داشته باشند و گرفتار هیاهو و مصاحبه و جنجال‌های کاذب نشوند؟ در نظر داشته باشید که پیام آزادی حدود 30 میلیون جلد کتاب منتشر کرده است.

و البته به این موارد بیفزاییم خصوصیاتی چون تشخیص اولویت‌های نشر، شناسایی خلأهای فضای نشر و ارائه کتاب‌هایی با ظاهر و فرمی جذاب و خواندنی.

کارنامه«پیام آزادی» برای نشر ایران و انقلاب اسلامی یک ترازوست؛ مدیرش اگرچه دیگر در میان ما نیست، اما کارنامه‌اش را فراموش نکنیم.