مکث
نود؛ نماد چالش
مدتهاست که برنامه نود دوشنبه شبهای فوتبالیها و حتی غیرفوتبالیها را به خود اختصاص داده است. مخاطبان این برنامه معمولا جنس و سن نمیشناسد و برعکس تصور و تعریف اولیه به شکلی خاص به برنامهای برای بیشتر اعضای خانواده تبدیل شده است.
جذابیتهای رسانهای این برنامه در این سالها کار را به جایی رسانده که نود به نمادی از برنامههای پرمخاطب، گیرا و چالشی تبدیل شده و هر برنامهای در هر حوزهای برای شروع و خصوصا معرفی از عنوان نود استفاده میکند.
یعنی اگر قرار است برنامهای پرمخاطب و صریح در حوزههای اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی یا سیاسی ساخته شود، سازندگان در معرفی آن، عنوان نود را انتخاب میکنند و مثلا گفته میشود قرار است نود اجتماعی ساخته شود.
اما تجربه نشان داده است فعلا هیچ نودی به اندازه نودورزشی نتوانسته همه عناصر جذابیت و جذب مخاطب را به همراه داشته باشد. دلایل این مساله متعدد و پیچیده است، اما یکی از مهمترین دلایل آن میتواند در یک کلمه که اتفاقا مورد توجه و تکیهکلام عادل فردوسیپور، مجری برنامه نود است خلاصه شود: «خودجوش».
نود ورزشی به شکل خودجوش راه خودش را میان مخاطبان تلویزیون پیدا کرد و هیچ نوع اغراق، مخاطبفریبی و نمایشی در این برنامه وجود ندارد.
بهانه این حرفها اما خبری است که از سوی رئیس سازمان محیطزیست کشور اعلام شده است. محمدجواد محمدیزاده گفته است «نود» محیطزیست بزودی روی آنتن میرود.
اعلام این خبر با توصیههایی از سوی کارشناسان محیطزیست همراه بوده است و آنها معتقدند که سازمان محیطزیست به عنوان متولی امور این حوزه باید دقت زیادی در سوژهیابی و طرح مسائل داشته باشد، اما همه ماجرا این نیست.
مساله این است که موفقیت برنامه نود به خاطر رسانهای بودن آن است و همه عوامل آن با نگاهی رسانهای و منتقد شروع کرده و ادامه دادهاند و اگر فدراسیون فوتبال تهیهکننده و مجری این برنامه بود، مسلما سرنوشت آن تا این حد موفقیتآمیز نبود. بنابراین استفاده کردن از یک عنوان برای تولید یک برنامه لزوما نمیتواند مخاطبپسند و چالشبرانگیز باشد؛ مسالهای که به نظر میرسد باید مدنظر سازندگان برنامه نود محیطزیست قرار گیرد.
مستوره برادراننصیری / گروه جامعه
گفت و گو
