سریالی 50 قسمتی می‌نویسم

قرار بود در خانه هنرمندان نمایشنامه‌خوانی داشته باشم که مقدور نشد. دلایلش را هم از آقای سرسنگی بپرسید که اول قول مساعد دادند و بعد زدند زیر حرفشان. البته هیچ‌کدام از این حرف‌ها را پای گلایه نگذارید. عهد کرده‌ام جایی جز وبلاگ شخصی‌ام شکایت نکنم؛ افراد بزرگ‌تر از من هم نمایشنامه‌هایی داشتند که آرزوی اجرایش را داشتند و این امکان برایشان فراهم نشده است.

درباره کم‌کار شدن هم باید این را در نظر بگیرید که من جدای از کار هنری مشغله‌های شخصی خودم را هم دارم. دختر من بزرگ می‌شود و من دیگر نوجوانی‌اش را نمی‌بینم. می‌خواهم انسان باشم و مادری کنم. گاهی مادر خوب بودن دشوارتر از نوشتن نمایشنامه است.

بله. «برادر تقلبی که پدرش را خورد» کاری است که امسال در تئاتر فجر می‌آورم. متن این نمایش حاصل 20 سال تدریسم در دانشگاه است و امیدوارم اثر خوبی شود.

نمایشنامه «نزدیک‌تر» را هم عید امسال نوشته بودم که فعلا به شورای حمایت رفته است، یعنی از دو شورای اول رد شده و ظاهرا قرار است مهر یا آبان اجرا شود. البته هنوز سالنی برای تمرین به من داده نشده است، اما گفته‌اند که در سالن سایه اجرا خواهد داشت. در این نمایشنامه به آدم‌ها، روابط‌شان و تنهایی‌های دو نسل پرداخته‌ام و با شیوه مدرن ترکیبی از سینما و تئاتر است. قرار است دخترم در این کار دستیارم باشد.