چوب لای چرخ کشتی نگذاریم

وجود قهرمانانی چون مهدی تقوی، صادق گودرزی، رضا یزدانی، حمید سوریان، امید نوروزی و سعید عبدولی در ترکیب تیم‌های ملی کشتی آزاد و فرنگی هر فرد ورزشی را متوجه این نکته می‌کند که با وجود حضور ورزشکاران پرامید در وزنه‌برداری و تکواندو و حتی دوومیدانی، باز هم کشتی می‌تواند چشم و چراغ ورزش ایران در المپیک باشد. اما ظاهرا در فاصله شش روز تا آغاز آوردگاه لندن، حاشیه بدجوری به ورزش ایران پیله کرده است و به قول رسول خادم سکاندار کشتی آزاد، این حاشیه‌ها تا منطقه زرد تشک کشتی پیش آمده است و او و محمد بنا یک تنه به مقابله با این وضع پرداخته‌اند.

براستی کسانی که چنین فشار روحی را برای دو قهرمان و مربی بزرگ کشتی فراهم کرده‌اند، به چه می‌اندیشند؟ چه افتخاری بالاتر از این‌که کشتی و به تبع آن ورزش ایران در لندن درخشیده و از اهتزاز پرچم ملی اشک شوق در چشمان همه ما حلقه بزند؟ تجربه نشان داده است که هر گاه هر بخش ورزش ما دچار تنش و حاشیه شده، دود آن در چشم تیم ملی آن ورزش رفته است.

فرقی نمی‌کند حاشیه‌ساز چه کسی یا کسانی هستند، از جنس ورزش یا غیر آن، مهم این است آنها چشمان خود را روی منافع ملی بسته‌اند و چه خوب است در این روزهای منتهی به المپیک این قبیل افراد که خادم و بنا را آزرده‌اند، تغییر رویه داده و به خاطر همان لحظات پرغروری که همه در انتظارش هستیم، چوب لای چرخ کشتی نگذارند. انتظار زیادی است؟!

امید توفیقی / گروه ورزش