تابستان
کمانش را کشید/ و از زِه سال/ تیری بر پیشانی بهار نشاند!/ این تابستان بود که با خمیازه‌های درازش/ به پشت بام خانه‌ها سَرَک کشید.../ و شب‌های دلتنگی/ کوتاه‌تر از همیشه،/ چشم بر آسمان پرستاره،/ شاید شهابی بگذرد و من،/ آرزو کنم که تو/ کاش/ اینجا، کنارم/ بودی...
از: وبلاگ من و شب‌های سرد دلتنگی
gen.persianblog.ir
گفت و گو
همراه با رضا فیاضی، بازیگر خاطره‌ساز تلویزیون
رضا فیاضی: هنوز برای کودکان فیلم‌نامه دارم
درخشان: قرمزها در هماهنگی بین خطوط سه‌گانه مشکل دارند