باغ هنرمندان

پنجشنبه‌ای هم که گذشت مریلا زارعی به برنامه گپ آمد. او خودش انتخاب کرده بود که گفت‌وگوی او در بهشت‌زهرا ضبط شود.

زارعی بر سر مزار مادربزرگش رفت و از خاطراتش گفت. از بیماری که یک‌بار به سراغش آمده و او را در مواجهه با مرگ قرار داده و آن‌وقت بوده که فهمیده همه حرف‌هایش تاکنون درباره مرگ بیشتر ذهنی بوده و مرگ ترس و شگفتی خاص خود را برای زندگان دارد.

زارعی بعد از مزار مادربزرگش با رامبد جوان و سحر دولتشاهی (مجریان برنامه) به قطعه هنرمندان رفت. آنجایی که بسیاری از هنرمندان بنام و معروف ایرانی به خاک سپرده شده‌اند. در آنجا بود که زارعی، جوان و دولتشاهی از این گفتند که باید قدر هنرمندان را تا زنده هستند، بدانیم.

زارعی در این برنامه بخشی از وصیتنامه‌اش را فاش کرد، او گفت: وصیت کرده‌ام، وقتی مُردم، بعد از مراسم خاکسپاری، مرگم را اعلام کنند. چون دوست دارم، خانواده‌ام با فراغ بال مراسم وداع با مرا برگزار کنند!

این سخنان زارعی تلخی خاصی داشت. افراد معروف حتی در زمان مرگ هم نمی‌توانند از آن خانواده‌هایشان باشند. مردم به آنها لطف دارند. هر جا که آنها را ببینند از آنها امضا می‌گیرند و یا به یادگار با آنها عکس می‌گیرند. بازیگران با همه لذت‌هایی که زندگی نصیبشان می‌کند اما زندگی شخصی و اجتماعی محدودی دارند. زارعی می‌گفت: زمان خاکسپاری بازیگران آنقدر هجوم مردم زیاد است که خانواده این افراد نمی‌توانند برای آخرین بار با عزیزشان خلوت کنند و او را در آرامش ...

مرگ حق است! اما تلخ هم هست. مریلا زارعی و بسیاری از بازیگران با نقش‌آفرینی‌های زیبای خود دنیای رویاها و دور از دسترس را برای ما دیدنی و قابل لمس می‌کنند. آنها از خود می‌گذرند تا نقشی را زنده کنند.

تصور نبودن آنها در میان ما، تلخ است و برنامه گپ هفته گذشته خیلی تلخ بود. اما گپ زیبا تمام می‌شود... مریلا زارعی از بهشت‌زهرا که رفت در نمای دیگر او را خندان و خوشحال در زمینی زراعی دیدیم با چکمه‌هایی بلند پلاستکی برپا و بیلی بر دوش.

او آمده بود تا در زمین گپ، نهالی را به اسم خود در زمین بکارد. نهال را کاشت و در کنار نهال تابلوی کوچکی را در زمین فروکرد. تابلویی که اسم او بر آن نوشته شده بود.... مریلا زارعی... همه مهمانان گپ به یادبود خود، نهالی در زمین می‌کارند. آنها به مرور باغی خواهند ساخت که می‌توان نام باغ هنرمندان بر آن گذاشت. باغی که هر درختش به نام یک هنرمند است و می‌تواند سال‌های سال دوام داشته باشد.

طاهره آشیانی / دبیر گروه رادیو و تلویزیون