شعر و دیگر هیچ!
گاه به این می‌اندیشم که اگر شاعران نبودند چطور می‌شد شکست‌ها و نومیدی‌ها و محرومیت‌های عاطفی و روحی را به وسیله این ذهن و زبان الکن بیان کرد و خالی شد؟! ایجاز در این شعر کوتاه خود موید سخن من است:
آغاز و انجامِ داستانِ ما هر دو یکی بود:
یکی بود
یکی نبود.
از: وبلاگ ترنج
rahayi110.blogfa.com
گفت و گو
رئیس مرکز آمار ایران در گفت‌وگوی اختصاصی با روزنامه «جام‌جم» تشریح کرد
سرشماری بدون مراجعه عمومی
همراه با رضا فیاضی، بازیگر خاطره‌ساز تلویزیون
رضا فیاضی: هنوز برای کودکان فیلم‌نامه دارم
