گردشگری گل

ایران زیبا در چهار فصل خود می‌تواند گردشگران بسیاری را با چشم‌اندازهای طبیعی مسحور کند، اما بهار تا میانه تابستان فصل اعجاب‌انگیزی برای گردشگرانی است که دیدن گل، برایشان بهانه خوبی برای سفر است.

***

اردیبهشت، ‌ماه بهشت لاله‌های ایرانی ازجمله لاله واژگون است. خاستگاه این گیاه زیبا سراسر رشته کوه زاگرس است و به صورت پراکنده در تمام زاگرس دیده می‌شود، اما سه دشت معروف و سرشار از این گیاه وجود دارد که بزرگ‌ترین‌شان در کوهرنگ چهارمحال و بختیاری قرار دارد.

این گیاه نخستین بار سال 1576 میلادی به وسیله جهانگردان اروپایی از ایران به اتریش برده شد و در باغ‌های افراد ثروتمند پرورش یافت.

پس از آن اروپاییان با این گل زیبا آشنا شدند و از قرن 19 میلادی کشت آن در هلند نیز رواج یافت.

رویش این گیاه به طور طبیعی در دشت‌های ایران از اواسط فروردین شروع شده و اواخر فروردین تا اوایل اردیبهشت ماه، مرحله گل‌دهی آن آغاز می‌شود.

اواسط تا اواخر اردیبهشت، اوج شکوفایی و گل‌دهی این گیاه و زیبایی بی‌نظیر دشت کوهرنگ چهارمحال و بختیاری است که با پوششی از فرش سبز و سرخ، حیرت و تحسین را در نگاه تماشاگرانش می‌نشاند.

پس از این دوره کوتاه، برگ‌ها زرد و پژمرده و خشک می‌شوند، به طوری که در خرداد از گیاه بجز چند ساقه چوبی چیز دیگری باقی نمی‌ماند اما اردیبهشت، ماهی است که دشت لاله واژگون کوهرنگ، میزبان مسافران استان چهارمحال و بختیاری است که همه ساله از اقصی نقاط ایران‌زمین برای دیدن این گل سر به زیر، به این استان سفر می‌کنند تا شاهد یکی از زیباترین و بکرترین تجلیات هستی و جاذبه‌های طبیعی باشند.

علاوه بر دشت کوهرنگ و کوه‌های صمصامی در چهارمحال و بختیاری ـ که زادگاه اصلی لاله‌های واژگون است ـ دیگر مناطق ایران نظیر گلستان‌کوه در منطقه خوانسار استان اصفهان و دشت‌های ییلاقی سررود و دامنه‌های دنا در استان کهگیلویه و بویراحمد نیز از دیگر مناطقی هستند که این گیاه به وفور در آنجا می‌روید و می‌توان برای دیدن لاله‌های واژگون به آنجا سفر کرد.

ارتفاعات، دیمزارهای گندم، حاشیه جاده‌ها و دشت‌های وسیعی از شهرستان مانه‌ و سملقان در خراسان شمالی نیز از دیگر رویشگاه‌های این گل اساطیری است.

لاله‌های واژگون این استان از نظر ارتفاع و رنگ با لاله‌های واژگون استان‌های چهارمحال و بختیاری و بویراحمد متفاوت است.

ارتفاعات اشتران کوه لرستان و شاهو در استان کرمانشاه نیز انبوهی از این گل‌ها را در خود جای داده است. در پاوه و اورامانات استان کرمانشاه هنوز به این گل، اشک سیاوش می‌گویند.

محسن غفاری