کودک، تنها در خانه

بسیاری از والدین سوال می‌کنند که از چه سنی کودکان قادرند ساعاتی را به تنهایی در خانه بمانند، بدون آن‌که والدین نگران آنان باشند؟ برخی روانشناسان معتقدند که 11 سالگی می‌تواند سن مناسبی باشد، اما ممکن است زودتر هم کودکان بتوانند تنها بمانند.

برای تنهاگذاشتن کودک در خانه لازم است به او آموزش‌هایی بدهیم و مطمئن باشیم که او خطرآفرین نیست؛ او باید بیاموزد که چطور با ما تماس بگیرد و در نبود ما دست به برق و گاز نزند. از سوی دیگر با وجود این که امروزه اینترنت، ماهواره و کانال‌های مختلف تلویزیونی با فشردن چند دکمه در اختیار فرزندان ماست، آنان باید از مقررات استفاده از این وسایل نیز آگاه باشند. به بیان دیگر والدین باید بدانند، زمانی که کودکان تنها هستند، چه کار می‌کنند؟ آزادگذاشتن کودک به حال خود ممکن است عواقبی را به بار آورد که جبران آن سخت باشد. کودک باید آموزش ببیند که چطور تلفن را پاسخ بدهد. همچنین باید به شدت مراقب تقلید کودکان از رفتار بزرگ‌ترها باشیم، برای مثال ممکن است در خانواده فردی سیگاری وجود داشته و کودک بخواهد سیگارکشیدن را تجربه کند؛ پس باید به دقت مراقب بروز این‌گونه رفتارها در کودک باشیم. همچنین اگر کودک، کلید خانه را در اختیار داشته باشد، چندان پسندیده نیست، ابتدا باید کاربرد درست کلید و بازکردن یا نکردن در خانه به روی افراد مختلف را به او آموزش دهیم.