افراطی گری ، اتلاف انرژی

اگر کمی به موقعیت فعلی کشور،تهدیدها،توطئه های سیاسی اقتصادی و فرهنگی ،نفوذعلایم مبتذل فرهنگی و سیاسی درمی یابیم که بایدهشیاری خود را افزایش دهیم و باشناسایی توطئه هارا به کمک خداوند بزرگ و حضور مستمر مردم خنثی کنیم

کد خبر: ۴۶۹۵

برای شناسایی و خنثی کردن توطئه های متنوع و دایمی دشمنان ، هشیاری لازم است . پرسش این است که هشیاری مناسب در سطحی که بتواند بخوبی داده ها را پردازش کند و راههای دفع توطئه ها را پیش بینی و طراحی نماید، در چه فضایی حاصل میشود؛یافته های علمی موید این واقعیت است که هشیاری ، به انرژی جسمی - روانی ، عدم اشتغال مفرط ذهنی و تمرکز نیاز دارد اگر این عوامل برای شخص پردازشگر و یا اجتماع پردازشگر فراهم نگردد و یا دچار اختلال شود، به همان اندازه سطح هشیاری کاهش می یابد این قاعده را می توان در اندام و پیکره اجتماع خود نیز جاری کرد. عقل جمعی ما برای پردازش خوب داده ها، یافتن پرونده های مناسب و توان عملی ساختن پیش بینی ها و طراحی های هشیارانه ، نیاز به فضایی دارد که در آن ، عوامل سازنده هشیاری سطح بالا فراهم باشند و در مقابل ، عوامل مخرب هشیاری ، کاهش یابند. طبیعی است که عملی ساختن هر تصمیم و اراده ملی که توسط ارکان و قوای کشور تنظیم و طراحی میگردد، باید واجد انرژی لازم برای تحقیق و اعمال آن باشد.از سوی دیگر اگر به فضای فعلی سیاسی ، حزبی ، گروهی و جناحی کشور نگاهی بیندازیم ، متاسفانه آنچه مشاهده می کنیم ، خنثی کردن انرژی های همدیگر و با تاسف بیشتر به کارگیری بعضی انرژی های خودی به صورتی است که دشمنان را شاد میکند.در این فضا اگر عقلا به میدان نیایند، اتلاف و خنثی کردن انرژی ملی برای به کارگیری در تصمیم های ملی افول می کند و سطح آن به آستانه ای خواهد رسید که دیگر توانی برای تحقق اهداف و مقابله با توطئه های قوی و پیچیده دشمنان باقی نمی ماند. عجیب است که بعضی خواص جامعه به دلیل افراطی گری و تسلط عصبیت و پرخاشگری های شخصیتی و گروهی ، چشمان خود را بسته و انرژی خود را که از مردم گرفته اند، در مواضع بیهوده صرف کرده و به هدر میدهند.خوب است خواص جامعه یک بار دیگر این مساله را در ذهن خود مرور کنند که انرژی و توان خویش را در عرصه های مختلف اجتماعی و سیاسی از مردم گرفته اند و باید آن را برای حفظ و تقویت مصالح آنان نیز به کار گیرند تا کلیت نظام باشتاب و سرعت بیشتری به سمت اهداف خود حرکت کند.در این زمینه هر شخصی می تواند با رجوع به نیت و نوع عمل خود، به این نتیجه برسد که انرژی امانی را به منظور حفظ و تقویت مصالح ملی و انقلابی هزینه می کند و یا برای مسائل گروهی و جناحی؛اگر پاسخ مناسب این پرسش مطمح نظر قرار گیرد، انتظار می رود آنانی که انرژی خود را در مسائل و موضوعات بیهوده صرف و به عبارتی تلف می کنند؛ به اهمیت جایگاه خود در هر عرصه ای توجه بیشتری کنند و با نگاهی به موقعیت کنونی و آینده انقلاب و ایران ، انرژی سرشار خود را برای مصالح جمعی و ملی به کار گیرند. علاوه بر این گونه هشیاری که برخاسته از یک درون نگری منصفانه است ، تذکر عقلا و خواص معتدل جامعه و آنان که دغدغه بیشتری برای دفع توطئه ها و ثبات بیشتر برای نظام مقدس خود دارند، کارساز و سازنده است.در هر صورت ، اتلاف انرژی علاوه بر این که توان تحقق منویات نظام را سلب می کند، هشیاری خواص جامعه را نسبت به موقعیت های حساس داخلی و خارجی پایین می آورد؛ و این خطر اقتضاء می کند که عقلا به میدان بیایند و افراطیها را آرام سازند.