پرواز 5257

دقایقی بعد درخواست روزنامه‌ای را از مهماندار هواپیما کردم که به دلیل عدم وجود یک نسخه روزنامه هم در این پرواز اظهارتاسف کرد! این اولین باری بود که در یک روز غیرتعطیل با هواپیمایی پرواز می‌کردم که به ابتدایی‌ترین درخواست مسافری پاسخ منفی داده می‌شد. پرواز تهران ـ بندرعباس 90 دقیقه طول کشید و علاوه بر این زمان با تاخیر 30 دقیقه‌ای هم مواجه شد، حضور 2 ساعته برای جمع زیادی از شهروندان در یک پرواز فرصت مناسبی است برای مطالعه و آن هم مطالعه‌ای که کشور ما به دلیل پایین بودن سرانه آن، از آن رنج می‌برد.

در بسیاری از کشورها، در پروازهای خارجی، مطبوعات جایگاه خاص خود را دارد. در بدو ورود به چنین اماکنی آنچه بیش از هر چیزی جلوه می‌کند مطبوعات است و توجه به نشریات.

در جامعه ما و جمعیت 70 میلیونی آن که نشریات هنوز تا جایگاه اصلی خود فاصله زیادی دارد، مسوولان فرهنگی و اجرایی کشور باید بیش از هر چیز دیگر در ترویج فرهنگ روزنامه‌خوانی، بالا بردن سطح کیفی و کمی و بالا بردن تیراژ و شمارگان آن تلاش کنند. روزنامه و نشریه و مطالعه آن باید از ضروریات زندگی روزمره ما باشد، اما پرواز 5257 به این مهم توجه نداشت؛ ضرورتی که می‌توانست حداقل خواسته مسافران خود را برآورده سازد، اما این اتفاق نیفتاد و شاید برای آن شرکت هواپیمایی مهم نبود، آنچنان که هواپیمای استیجاری آن، مبلمان و شاکله خوبی نداشت و پذیرایی از مهمانان هم نامناسب بود. سرانه مطالعه ما در خور جامعه ایرانی اسلامی ما نیست. باید برای رشد مطالعه تلاش کنیم و مسوولان در تحقق این امر همه همت خود را به کار بگیرند تا فرصت‌سوزی‌ها به فرصت‌های طلایی تبدیل شود.

یادمان باشد سطح فرهنگ جامعه بستگی به ارتقای سطح محصولات فرهنگی آن دارد و توجه به نشریات و ارتقای کیفی و کمی و گسترش تیراژ آن ریشه در این مقوله دارد.

محمد خامه‌یار/ جام‌جم