این تب جدی نیست

براساس علائم و نشانه‌های بیماری، این فرد به بیماری تب غده‌ای مبتلا شده است. تب غده‌ای یا منونوکلئوز عفونی، از بیماری‌های مسری عفونی ویروسی دستگاه تنفسی است که به طور معمول در نوجوانان و جوانان شایع است.

تب، گلودرد، خستگی و کوفتگی بدن، تورم غدد لنفاوی گردن، زیربغل و کشاله‌ران و همچنین بزرگی طحال، زردی‌پوست و چشم‌ها از علائم شایع این بیماری هستند. استرس و فشارهای روحی و روانی، ابتلا به بیماری‌هایی که مقاومت بدن را کاهش می‌دهند، خستگی و کار زیاد از جمله عوامل افزایش‌دهنده خطر ابتلا به بیماری تب غده‌ای هستند. اگرچه ابتلا به بیماری تب غده‌ای بدن را بسیار ضعیف می‌کند، اما به طور معمول خطرناک نیست و از آنجا که بسیاری از نشانه‌های این بیماری با علائم بیماری‌های دیگر مشابه است تشخیص بیماری به سختی انجام می‌شود. تشخیص قطعی این بیماری تنها از طریق آزمایش خون و تایید وجود ویروس عامل مولد بیماری در خون امکانپذیر است. برای این بیماری نیز مانند دیگر بیماری‌های ویروسی روش درمانی خاصی وجود ندارد و بیمار باید دوره بیماری را که حداقل یک ماه به طول می‌انجامد پشت سر گذارد. در افراد مبتلا به تب غده‌ای، غدد لنفاوی به عنوان بخشی از سیستم دفاعی بدن در واکنش به عامل بیماری‌زای عفونی، متورم می‌شوند و طحال نیز که از اعضای دستگاه لنفاوی است بزرگ می‌شود، اما بلافاصله پس از این که عامل بیماری‌زا از بین می‌رود همه چیز به وضعیت طبیعی بازمی‌گردد. عامل مولد بیماری از طریق ذرات بسیار کوچک عفونی که هنگام عطسه یا سرفه وارد هوا می‌شوند، از فرد بیمار به افراد دیگر منتقل می‌شود.

تنها راه برای افزایش مقاومت بدن در برابر عامل بیماری‌زا، استراحت کافی است. اگرچه تجویز آسپیرین و استامینوفن برای کاهش عوارض بیماری‌ و تسکین درد موثر است، اما درمان بیمار مستلزم پشت سر گذاشتن دوره بیماری است. معمولا افراد مبتلا به بیماری تب غده‌ای پس از گذشت 4 هفته از بروز نخستین نشانه‌های بیماری بهبود پیدا می‌کنند، اما در بعضی از افراد دوره درمان بیماری بیش از چند ماه به طول می‌انجامد تا زمانی که غدد لنفاوی بدن بزرگ هستند، عامل عفونی در بدن فعال است و باید از تماس با سایر افراد خودداری کرد. پس از برطرف شدن علائم و نشانه‌های بیماری، بیمار احساس ضعف و بی‌حالی شدیدی دارد و از این‌رو ممکن است به یک یا دو هفته استراحت نیاز داشته باشد تا بتواند فعالیت‌های عادی و روزمره زندگی را از سر گیرد. بیماری تب غده‌ای معمولا بیماری خطرناکی نیست، اما در موارد شدید ممکن است با التهاب کبد و نشانه‌هایی از ابتلا به زردی یا یرقان همراه باشد. از آنجایی که این بیماری با تب شدید همراه است، نوشیدن مقادیر فراوانی از مایعات برای جلوگیری از بی‌آب شدن بدن ضروری است. در بعضی از بیماران پس از بروز اولین نشانه‌های بیماری و بهبود کامل، امکان بازگشت علائم بیماری پس از گذشت یک تا 2 سال وجود دارد. البته بازگشت مجدد بیماری می‌تواند به علت ضعیف شدن بدن در نتیجه ابتلا به تب غده‌ای باشد. در فردی که به این بیماری مبتلا می‌شود معمولا حدود یک سال زمان لازم است تا بتواند توانایی از دست رفته خویش را بازیابد.