در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
تیم افتخار چگونه بسته شد؛
پس از رقابت های انتخابی تیم ملی که بنا به تصمیم کمیته فنی در اوزان 55، 60، 74و 84کیلوگرم برگزار شد، گره کور تیم ملی کشتی بیش از پیش کورتر شد و کمیته فنی نتوانست در اوزان 55و 84کیلوگرم به خواسته خود برسد.
کمیته فنی کشتی آزاد فدراسیون کشتی متشکل از منصور برزگر (سرمربی)، تقی اکبرنژاد، محمود معزی پور، محسن کاوه (مربیان تیم ملی)، محمدرضا طالقانی (رئیس فدراسیون ) و سیدجواد رفوگر (دبیر فدراسیون) کم و بیش در جلسات متعدد خود پیش از رقابت های انتخابی سعی کردند با لحاظ کردن مسابقه های مختلفی همچون جام تختی ، مسابقه های قهرمانی آسیا و رقابت های جام جهانی در باکوی آذربایجان مساله لاینحل نمایندگان اوزان هفتگانه کشتی را حل کنند؛ اما چنین نشد و بالاخره این مردان فنی به برگزاری مسابقه انتخابی رای دادند.
در مسابقه های انتخابی تیم ملی که روز اول خردادماه امسال در سالن شهدای هفتم تیر تهران برگزار شد مدعیان اوزان 55، 60، 74و 84 کیلوگرم با یکدیگر رودررو شدند.
قرار بر این بود که با حضور همه مدعیان قضیه در همین جا فیصله یابد، اما غیبت کشتی گیران سرشناسی همچون محمد اصلانی در (55کیلوگرم)، محمد طلایی (60 کیلوگرم)، امیررضا خادم و فریدون قنبری ( 84کیلوگرم) اجازه نداد که به طور کامل تیم در همان موقع بسته شود.
محمد اصلانی دلیل غیبت خود را انصراف از حضور در 55کیلوگرم دانست و اعلام کرد که به علت سلامت و فرار از مضرات وزن کم کردن قصد کشتی گرفتن در این وزن را ندارد و در 60کیلو کشتی خواهد گرفت.
محمد طلایی نیز همراه فریدون قنبری آسیب دیدگی از ناحیه های گردن و دنده را دلیل غیبت خود عنوان کردند و امیررضا خادم نیز اعلام کرد در ایران مسابقه انتخابی نخواهد داد.
اما از سوی دیگر، حاضران نیز چهره های گمنامی نبودند و در 55 کیلوگرم غلامرضا محمدی که بتازگی جواز حضور در مسابقه های انتخابی را کسب کرده بود همراه بابک نورزاد، حسین رنگرز و محمد رضایی مدعیان را تشکیل دادند. غلامرضا محمدی ، نایب قهرمان جهان در سال 1998تهران پس از مدتها دوری ، دوباره نوای حضوری مجدد را سر داده و با تمرین های فشرده خودش را به مرز آمادگی رسانده بود.
سرمربی تیم پاس تهران که قصد داشت در قالب یک کشتی گیر به میدان برود این بار در اوج آمادگی بود و توانست با غلبه بر رقبای خود یعنی بابک نورزاد و حسین رنگرز به عنوان فرد اول رقابت های انتخابی در 55کیلوگرم معرفی شود.
محمدی در این مسابقه ها در دو رقابت کشتی صبح و بعدازظهر موفق شد بابک نورزاد و حسین رنگرز را در دو کشتی جنجالی و پرسروصدا پشت سر بگذارد و به پوشیدن پیراهن تیم ملی امیدوار شود. اما کمیته فنی قانع نشد و پیروزی های مشکوک محمدی را دلیل انتخاب ندانست و اعلام کرد که همه مدعیان وزن 55 کیلوگرم باید در جام اوماخانف کشتی بگیرند (البته بجز حسین رنگرز!).
طبق این تصمیم بابک نورزاد، غلامرضا محمدی و محمد رضایی روانه شهر خاساویورت ایالت داغستان روسیه شدند تا در قربانگاه اوماخانف از میان خود، فرد برتر را معرفی کنند؛ اما این حضور نه تنها گره ای از کار کشتی و وزن اول باز نکرد بلکه گره دیگری را بر مجموعه اما و اگرها افزود و کار سخت تر شد.
در اوماخانف هیچ کدام از سبک وزن های ما موفق به صعود از گروههای خود نشدند و همه و همه از دور رقابت ها حذف شدند. در مهمترین حادثه ، غلامرضا محمدی که شانس بیشتری برای پوشیدن پیراهن تیم ملی داشت مقابل آدخام آشیلف ازبک با ضربه فنی شکست را پذیرا شد و از دور رقابت ها کنار رفت.
گرچه بقیه سبک وزن های ایرانی حاضر در اوماخانف هم تاج گلی به سر تیم نزدند، اما این شکست محمدی بازتاب وسیعی داشت و تردید را درباره انتخاب او قوت بخشید. پس از بازگشت تیم از روسیه ، حسین رنگرز - که اگر او هم در اوماخانف کشتی می گرفت ضرری نداشت - با تصمیم کادر فنی به لهستان و جام زیلوفسکی اعزام شد، اما نکته مهم این بود که این حضور هم هیچ ثمری برای کمیته فنی نداشت ، گرچه رنگرز با کشتی های خوبش مدال برنز را عاید خود کرده بود، اما اعزام او به لهستان دردی را دوا نکرد و کمیته فنی در جلسه هفته گذشته خود با علم بر همه این موارد و با اعلام این که از میان گزینه های خود یعنی غلامرضا محمدی ، محمد اصلانی (که بارها و بارها برای حضور در وزن اصلی خود اعلام آمادگی کرده و سپس انصراف داده بود.)
محمد رضایی ، بابک نورزاد و حسین رنگرز به دنبال کسی است که در عین جوانی ، با بهره از وزن طبیعی و ایده آل و پیشرفت فنی و تکنیکی قابل قبول بتواند بهتر از دیگران نتیجه بگیرد، قرعه به نام بابک نورزاد افتاد و کمیته فنی او را شایسته اعزام به بازیهای المپیک 2004آتن دانست.
در 66 کیلوگرم با این که مسابقه انتخابی برگزار نشد، اما رقابتی سخت و غیرقابل پیش بینی ای میان علیرضا دبیر و علی اصغر بذری شکل گرفت.
علیرضا دبیر به عنوان نابغه کشتی ایران و جهان و با کلکسیونی از افتخارات رنگارنگ همچون قهرمانی المپیک 2000سیدنی و قهرمانی جهان در سال 98می توانست چهره ای از پیش تعیین شده برای المپیک باشد، اما حضور ناموفق او در رقابت های جهانی 2003نیویورک و حذف زودهنگامش باعث شد ذره بین خبرنگاران و کارشناسان وی را نشانه رود و کار تا جایی گره خورد که موضوع با آسیب دیدگی کتف علیرضا دبیر حالت بحرانی به خود گرفت.
دبیر پس از نیویورک فقط در رقابت های گزینشی سهمیه المپیک و یکی دو مسابقه کشتی لیگ برتر حاضر بود و به بقیه مسابقه ها پشت کرد.
وی که بشدت از ناحیه کتف دچار آسیب دیدگی است ، بارها برای مداوا به خارج از کشور اعزام شد و حتی شدت این آسیب دیدگی به حدی بود که خبر انصراف یا کناره گیری (کنار گذاشتن) علیرضا دبیر از نام مردان المپیک آتن به گوش می رسید.
از سوی دیگر علی اصغر بذری به عنوان حریف مستقیم دبیر و جانشین وی انصافا کم از دبیر نداشته و یک کشتی گیر شش دانگ است.
بذری در یک سال اخیر به همه تورنمنت ها و مسابقه هایی که فدراسیون برایش ترتیب داده بود، لبیک گفت و بیشتر حریفان خود را بدون این که امتیازی از دست بدهد با اختلاف فاحش شکست داد.
بذری در جام جهانی در یک کشتی نابرابر مغلوب سرجیو رندون کوبایی شد و علی رغم پیروزی مقابل حریف روسی به لحاظ تیمی اجازه ادامه مسابقه ها را نیافت.
بذری که سال گذشته عنوان قهرمانی جام تختی را از آن خود کرده بود در رقابت های جام ساساری ایتالیا نیز حضور یافت و قهرمان شد. این جوان خوشفکر و با آتیه مازندرانی در اوماخانوف و جایی که حریفش علیرضا دبیر از سکوی تماشاگران نظاره گر مبارزات وی بود، قدرتمندانه حریفان روسی ، لهستانی و... را شکست داد.
بذری در دیدار فینال به جنگ سرافیم بارزاکوف بلغاری رفت. برای کسانی که فیلم این مسابقه را دیده اند شکست بذری یک پیروزی واقعی بود، چراکه در اولین حضور خود مقابل بارزاکوف او را مقهور خود کرد و با زیرگیری های زیبا که از دید داور مسابقه مخفی ماند به علت کم تجربگی اسیر شگرد حریف بلغاری شد و با یک سر و ته یکی به پل رفت و در نهایت به مدال نقره جام اوماخانوف (مشهور به قربانگاه) بسنده کرد.
بذری پس از بازگشت از اوماخانوف چند روز پیش روانه کانادا شد تا در این کشور همراه علیرضا دبیر کشتی بگیرد، اما دبیر بازهم از این سفر طفره رفت و بذری بدون این که میدان را از دست بدهد، راه کانادا و کاپ این کشور را در پیش گرفت.
بذری که با عنوان تیم دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی کشتی می گرفت در این مسابقه ها انتقام شکست از سرجیو رندون کوبایی را گرفت و او را 3بر یک شکست داد و با غلبه بر حریف ژاپنی به مدال طلای وزن خود رسید.
این شاید دهمین مدل طلای بذری در دو سال اخیر بود که با توجه به غیبتهای متعدد علیرضا دبیر از مسابقه های مختلف به دست می آمد، اما برخلاف میل باطنی بذری که عاشق مبارزه با دبیر بود، در هیچ مسابقه ای تن این دو کشتی گیر به هم نخورد تا کمیته فنی در جلسه اخیر خود با علم به این که در حق علی اصغر بذری اجحاف خواهد شد دست به انتخاب علیرضا دبیر بزند.
این انتخاب نشان داد کمیته از شعار المپیک جای باتجربه هاست پیروی می کند.
تنور داغ 84 کیلو تا آخرین روزهای انتخابی
علیرضا دبیر به عنوان نابغه کشتی ایران و جهان و با کلکسیونی از افتخارات رنگارنگ همچون قهرمانی المپیک 2000سیدنی و قهرمانی جهان در سال 98می توانست چهره ای از پیش تعیین شده برای المپیک باشد، اما حضور ناموفق او در رقابت های جهانی 2003نیویورک و حذف زودهنگامش باعث شد ذره بین خبرنگاران و کارشناسان وی را نشانه رود و کار تا جایی گره خورد که موضوع با آسیب دیدگی کتف علیرضا دبیر حالت بحرانی به خود گرفت.
دبیر پس از نیویورک فقط در رقابت های گزینشی سهمیه المپیک و یکی دو مسابقه کشتی لیگ برتر حاضر بود و به بقیه مسابقه ها پشت کرد.
وی که بشدت از ناحیه کتف دچار آسیب دیدگی است ، بارها برای مداوا به خارج از کشور اعزام شد و حتی شدت این آسیب دیدگی به حدی بود که خبر انصراف یا کناره گیری (کنار گذاشتن) علیرضا دبیر از نام مردان المپیک آتن به گوش می رسید.
از سوی دیگر علی اصغر بذری به عنوان حریف مستقیم دبیر و جانشین وی انصافا کم از دبیر نداشته و یک کشتی گیر شش دانگ است.
بذری در یک سال اخیر به همه تورنمنت ها و مسابقه هایی که فدراسیون برایش ترتیب داده بود، لبیک گفت و بیشتر حریفان خود را بدون این که امتیازی از دست بدهد با اختلاف فاحش شکست داد.
بذری در جام جهانی در یک کشتی نابرابر مغلوب سرجیو رندون کوبایی شد و علی رغم پیروزی مقابل حریف روسی به لحاظ تیمی اجازه ادامه مسابقه ها را نیافت.
بذری که سال گذشته عنوان قهرمانی جام تختی را از آن خود کرده بود در رقابت های جام ساساری ایتالیا نیز حضور یافت و قهرمان شد. این جوان خوشفکر و با آتیه مازندرانی در اوماخانوف و جایی که حریفش علیرضا دبیر از سکوی تماشاگران نظاره گر مبارزات وی بود، قدرتمندانه حریفان روسی ، لهستانی و... را شکست داد.
بذری در دیدار فینال به جنگ سرافیم بارزاکوف بلغاری رفت. برای کسانی که فیلم این مسابقه را دیده اند شکست بذری یک پیروزی واقعی بود، چراکه در اولین حضور خود مقابل بارزاکوف او را مقهور خود کرد و با زیرگیری های زیبا که از دید داور مسابقه مخفی ماند به علت کم تجربگی اسیر شگرد حریف بلغاری شد و با یک سر و ته یکی به پل رفت و در نهایت به مدال نقره جام اوماخانوف (مشهور به قربانگاه) بسنده کرد.
بذری پس از بازگشت از اوماخانوف چند روز پیش روانه کانادا شد تا در این کشور همراه علیرضا دبیر کشتی بگیرد، اما دبیر بازهم از این سفر طفره رفت و بذری بدون این که میدان را از دست بدهد، راه کانادا و کاپ این کشور را در پیش گرفت.
بذری که با عنوان تیم دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی کشتی می گرفت در این مسابقه ها انتقام شکست از سرجیو رندون کوبایی را گرفت و او را 3بر یک شکست داد و با غلبه بر حریف ژاپنی به مدال طلای وزن خود رسید.
این شاید دهمین مدل طلای بذری در دو سال اخیر بود که با توجه به غیبتهای متعدد علیرضا دبیر از مسابقه های مختلف به دست می آمد، اما برخلاف میل باطنی بذری که عاشق مبارزه با دبیر بود، در هیچ مسابقه ای تن این دو کشتی گیر به هم نخورد تا کمیته فنی در جلسه اخیر خود با علم به این که در حق علی اصغر بذری اجحاف خواهد شد دست به انتخاب علیرضا دبیر بزند.
این انتخاب نشان داد کمیته از شعار المپیک جای باتجربه هاست پیروی می کند.
درباره 84کیلوگرم هم همچون 55کیلوگرم ، حرف و حدیث و حاشیه فراوان بود. بازگشت مجدد امیررضا خادم به میدان و اشتیاق برای تجربه کردن المپیک پنجم از سوی وی ، ماهها سوژه داغ مطبوعات ورزشی بود.
خادم که علاوه بر کارنامه ورزشی خود عنوان سیاسی جدیدی نیز به دست آورده بود و به عنوان یکی از نمایندگان مردم تهران راهی مجلس شورای اسلامی شده بود با تمرین های فشرده و منظم آمادگی قابل قبولی به دست آورد. وی دلیل این تمرین را آزمودن شانس خود برای حضور در ترکیب تیم ملی کشتی اعزامی به المپیک آتن برای تجربه المپیک پنجم می دانست و بارها و بارها از سوی شخصیت های مختلف همچون رئیس کمیته ملی المپیک حمایت شد.
به طوری که مهندس هاشمی طبا رسما با حضور در جمع ملی پوشان و اردونشینان با مدعیان 84کیلویی از نزدیک صحبت و مذاکره کرد تا زمینه را برای حضور خادم در المپیک آماده کند که با مخالفت گسترده جامعه کشتی مواجه شد.
از سوی دیگر حضور مجید خدایی ، قهرمان سوم جهان در سال 2002تهران و قهرمان جام تختی در سال (1382) 2003، پژمان درستکار (قهرمان آسیا در سال 1382و نفر چهارم جهان در سال 1998) و فریدون قنبری (قهرمان آسیا در سال 1383و قهرمان جام تختی در سال 1382)و مصطفی یونسی نیا (نایب قهرمان کشور در سال 82) به عنوان یک جوان جویای نام که از کانال لیگ خود را به صف مدعیان رسانده بود، باعث شده بود تنور این وزن داغ بماند و سرنوشتی غیرقابل پیش بینی انتظار آن را بکشد.
در مسابقه های انتخاب تیم ملی ، امیررضا خادم و فریدون قنبری غیبت کردند و کادر فنی با توجه به قهرمانی مجید خدایی در جام تختی این گونه تکلیف کرد تا برنده یونسی نیا و درستکار روانه مبارزه با خدایی شود.
به موجب این تصمیم ، مجید خدایی به مصاف پژمان درستکار رفت و موفق شد برای سومین بار در 2سال اخیر این کشتی گیر را شکست دهد؛ اما اعضای کمیته فنی این قهرمان را علی رغم غیبت فریدون قنبری و امیررضا خادم برای انتخاب کافی ندانست و با احترام به فریدون قنبری برای کسب سهمیه المپیک و امیررضا خادم به علت افتخاراتش در کشتی ، رای بدین داد تا مجید خدایی در جام لایپزیک آلمان و فریدون قنبری ، امیررضا خادم و پژمان درستکار در اوماخانوف کشتی بگیرند.
خدایی روانه جام لایپزیک آلمان شد اما نتوانست چهره پرفروغی از خود به نمایش بگذارد و چهارم شد. از سوی دیگر امیررضا خادم نیز از سفر به اوماخانوف به بهانه صادرنشدن گذرنامه بازماند و فریدون قنبری و پژمان درستکار راهی خاسادیورت شدند.
در اوماخانوف نیز فریدون قنبری در پای باسکول وزن کشی از حضور در مسابقه ها انصراف داد و پژمان درستکار یک تنه رفت تا از حیثیت 84کیلوی ایران دفاع کند، اما علی رغم پیروزی های دلنشین از صعود به مرحله یک چهارم نهایی بازماند.
پس از بازگشت تیم از جام اوماخانوف کادر فنی بسرعت امیررضا خادم ، مجید خدایی و مصطفی یونسی نیا را روانه زیلوفسکی لهستان کرد و اینجا بود که مجید خدایی پس از 3کشتی سخت با حریفان روس و لهستان به دیدار امیررضا خادم رفت که با غلبه بر رقبای قطر و لهستان و با توجه به پیروزی ای که از غیبت مصطفی یونسی نیا در دیدار مقابل خود به دست آورده بود کشتی گرفت و در این کشتی مجید خدایی موفق شد با امتیاز 3بر 2که حتی عده ای آن را 3بر یک تلقی می کنند امیررضا خادم را از پیش رو بردارد و همین قهرمانی مهر تایید کمیته فنی را نیز به نام خدایی به دنبال داشت و خدایی نیز روانه المپیک پانزدهم شد.
به این ترتیب تیم ملی کشتی ایران در فاصله 40روز تا مسابقه های کشتی المپیک آتن بسته شد و بر این اساس مردان دوبنده پوش زیر در آتن از حیثیت نام ایران دفاع خواهند کرد.
55 کیلوگرم: بابک نورزاد، 60 کیلوگرم: مسعود مصطفی جوکار، 66 کیلوگرم: علیرضا دبیر، 74 کیلوگرم: مهدی حاجی زاده ، 84 کیلوگرم: مجید خدایی ، 96 کیلوگرم: علیرضا حیدری ، 120 کیلوگرم: علیرضا رضایی.
خادم که علاوه بر کارنامه ورزشی خود عنوان سیاسی جدیدی نیز به دست آورده بود و به عنوان یکی از نمایندگان مردم تهران راهی مجلس شورای اسلامی شده بود با تمرین های فشرده و منظم آمادگی قابل قبولی به دست آورد. وی دلیل این تمرین را آزمودن شانس خود برای حضور در ترکیب تیم ملی کشتی اعزامی به المپیک آتن برای تجربه المپیک پنجم می دانست و بارها و بارها از سوی شخصیت های مختلف همچون رئیس کمیته ملی المپیک حمایت شد.
به طوری که مهندس هاشمی طبا رسما با حضور در جمع ملی پوشان و اردونشینان با مدعیان 84کیلویی از نزدیک صحبت و مذاکره کرد تا زمینه را برای حضور خادم در المپیک آماده کند که با مخالفت گسترده جامعه کشتی مواجه شد.
از سوی دیگر حضور مجید خدایی ، قهرمان سوم جهان در سال 2002تهران و قهرمان جام تختی در سال (1382) 2003، پژمان درستکار (قهرمان آسیا در سال 1382و نفر چهارم جهان در سال 1998) و فریدون قنبری (قهرمان آسیا در سال 1383و قهرمان جام تختی در سال 1382)و مصطفی یونسی نیا (نایب قهرمان کشور در سال 82) به عنوان یک جوان جویای نام که از کانال لیگ خود را به صف مدعیان رسانده بود، باعث شده بود تنور این وزن داغ بماند و سرنوشتی غیرقابل پیش بینی انتظار آن را بکشد.
در مسابقه های انتخاب تیم ملی ، امیررضا خادم و فریدون قنبری غیبت کردند و کادر فنی با توجه به قهرمانی مجید خدایی در جام تختی این گونه تکلیف کرد تا برنده یونسی نیا و درستکار روانه مبارزه با خدایی شود.
به موجب این تصمیم ، مجید خدایی به مصاف پژمان درستکار رفت و موفق شد برای سومین بار در 2سال اخیر این کشتی گیر را شکست دهد؛ اما اعضای کمیته فنی این قهرمان را علی رغم غیبت فریدون قنبری و امیررضا خادم برای انتخاب کافی ندانست و با احترام به فریدون قنبری برای کسب سهمیه المپیک و امیررضا خادم به علت افتخاراتش در کشتی ، رای بدین داد تا مجید خدایی در جام لایپزیک آلمان و فریدون قنبری ، امیررضا خادم و پژمان درستکار در اوماخانوف کشتی بگیرند.
خدایی روانه جام لایپزیک آلمان شد اما نتوانست چهره پرفروغی از خود به نمایش بگذارد و چهارم شد. از سوی دیگر امیررضا خادم نیز از سفر به اوماخانوف به بهانه صادرنشدن گذرنامه بازماند و فریدون قنبری و پژمان درستکار راهی خاسادیورت شدند.
در اوماخانوف نیز فریدون قنبری در پای باسکول وزن کشی از حضور در مسابقه ها انصراف داد و پژمان درستکار یک تنه رفت تا از حیثیت 84کیلوی ایران دفاع کند، اما علی رغم پیروزی های دلنشین از صعود به مرحله یک چهارم نهایی بازماند.
پس از بازگشت تیم از جام اوماخانوف کادر فنی بسرعت امیررضا خادم ، مجید خدایی و مصطفی یونسی نیا را روانه زیلوفسکی لهستان کرد و اینجا بود که مجید خدایی پس از 3کشتی سخت با حریفان روس و لهستان به دیدار امیررضا خادم رفت که با غلبه بر رقبای قطر و لهستان و با توجه به پیروزی ای که از غیبت مصطفی یونسی نیا در دیدار مقابل خود به دست آورده بود کشتی گرفت و در این کشتی مجید خدایی موفق شد با امتیاز 3بر 2که حتی عده ای آن را 3بر یک تلقی می کنند امیررضا خادم را از پیش رو بردارد و همین قهرمانی مهر تایید کمیته فنی را نیز به نام خدایی به دنبال داشت و خدایی نیز روانه المپیک پانزدهم شد.
به این ترتیب تیم ملی کشتی ایران در فاصله 40روز تا مسابقه های کشتی المپیک آتن بسته شد و بر این اساس مردان دوبنده پوش زیر در آتن از حیثیت نام ایران دفاع خواهند کرد.
55 کیلوگرم: بابک نورزاد، 60 کیلوگرم: مسعود مصطفی جوکار، 66 کیلوگرم: علیرضا دبیر، 74 کیلوگرم: مهدی حاجی زاده ، 84 کیلوگرم: مجید خدایی ، 96 کیلوگرم: علیرضا حیدری ، 120 کیلوگرم: علیرضا رضایی.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
