تماس با سیب

بدیهی است که امکان ابتلای مادرزادی برخی افراد به دیابت بیش از سایرین باشد. به طور کلی باید گفت دیابت نوع یک و دو، علل متفاوت و گسترده‌ای دارند. ولی 2 عامل در هر دوی آنها مهم است. اولا شخص باید زمینه ارثی این بیماری را داشته باشد، ثانیا عاملی در محیط زندگی آغازگر آن باشد. بنابراین ژن‌ها به تنهایی برای بروز این بیماری کافی نیستند. یک دلیل برای تایید این مطلب دوقلوهای همسانند که دارای ژن‌های یکسانی هستند. هرگاه یکی از آنها به دیابت نوع یک مبتلا شود احتمال ابتلای دیگری 50 درصد است، در حالی که اگر یکی از دوقلوها دیابت نوع2 داشته باشد، خطر ابتلای دیگری 75 درصد خواهد بود. در این میان، در بسیاری از موارد دیابت نوع یک، عوامل خطر باید از هر دوی پدر و مادر به ارث برسد، اما اثر ژنتیک در دیابت نوع 2 قوی‌تر است و در واقع داشتن سابقه خانوادگی دیابت نوع 2 یکی از عوامل خطر بزرگ برای این بیماری محسوب می‌شود. در آزمایش‌های دوره‌ای برای سلامت (چکاپ) همیشه، قند خون ناشتا اندازه‌گیری می‌شود و اگر طبیعی باشد شما خیالتان راحت می‌شود که به دیابت مبتلا نیستید. معمولا قند خون ناشتا پس از 10 ساعت ناشتا بودن اندازه‌گیری می‌شود، همچنین میزان آن با فعالیت و نوع غذا متغیر است، اما متاسفانه در خیلی از موارد، شخص از ریسک بالا‌یی برخوردار است یا حتی به دیابت مبتلاست، اما این مشکل با آزمایش تشخیص داده نمی‌شود. به همین دلیل هم محققان دانشگاه هاروارد توصیه می‌کنند که بهترین روش برای تشخیص قطعی فرد مبتلا به بیماری قند خون، اندازه‌گیری هموگلوبین A1C است که طی 120 روز میزان قند خون را نشان می‌دهد.