کنده شکسته

متاسفانه به نظر می‌آید بشر هیچ گاه نمی‌خواهد از اشتباهات گذشتگان درس بگیرد. بارها و بارها اثبات شده اختصاص زمان بیش از حد به ساخت یک بازی ویدئویی، پیامد چندان خوشی ندارد. برای مثال سال‌هاست که «Rage» در دست ساخت است. گذر زمان هیجان و توقع بازی‌کننده‌ها را بیشتر می‌کند و همین مسأله Rage را از جلب‌رضایت حقیقی مخاطب بازمی‌دارد، اما مقصود از این گفته‌ها دامن‌زدن به ضعف‌های بازی نیست. Rage از دسته عناوینی است که همه چیز دارد و باید این را دید و درک کرد تا لذت برد.

اولین چیزی که در بدو ورود به بازی جلب‌توجه می‌کند گرافیک زیبا و خاص بازی است. مناظر خشک و بی‌روح بیابانی با چنان هنرمندی به تصویر کشیده شده‌اند که گویی روحی مهربان و دوست‌داشتنی در بطن آن زندگی می‌‌کند، اما چهره دوزخی بازی نیز در همان اوایل رخ می‌نماید. تکسچرها ضعف‌های متعدد دارند و گاه و بیگاه ناپدید و ظاهر می‌شوند. برخی از جزئیات کامل هستند و برخی دیگر شدیدا ضعیف و پس‌زننده، اما چشم بستن روی همین یک خطا، دید شما را به دنیای عظیم و پر جزئیاتی باز می‌کند که شاید بندرت همانندش را دیده باشید. چند فرقه و گروه در بازی وجود دارند. محیط زندگی هر کدام با بقیه متفاوت بوده و به طرز سرسام‌آوری پر از مختصات ریز و درشت است! انیمیشن اغراق شده و بعضا کمیک بازی در ابتدا کمی نابجا به نظر می رسد، اما پس از مدت کوتاهی به یکی از قدرتمندترین اجزای بازی تبدیل می‌شود. هر یک از NPCها، شخصیت و لحن صحبت منحصر به فردی دارند. در این روزها که یک کاراکتر دوست‌داشتنی هم غنیمت است، Rage از چنین شخصیت‌هایی اشباع‌شده است! در حالی که نسخه‌های کنسولی فقط از تکسچرهای ضعیف و تعدادی باگ رنج می‌برند، نسخه PC ایرادهای بیشتری، از جمله انیمیشن ناپایدار و فریز کردن ناگهانی را از خود نشان می‌دهد. با در نظر گرفتن مشکلات گرافیکی و افت فریم حتی در بهترین تنظیمات، می‌توان گفت که بهترین تجربه از Rage روی کنسول‌های خانگی امکان‌پذیر است.

در Rage علاوه بر ماموریت‌های اصلی داستانی، چند ماموریت جانبی نیز وجود دارد. می‌توانید هرازگاهی در مسابقات اتومبیلرانی شرکت کنید، بیابان‌ها را از شر دزدان امن سازید یا با گشت و گذار به پناهگاه‌های فرقه‌های مختلف نفوذ کرده و غنایم متعددی به دست بیاورید. تنوع اسلحه در Rage واقعا خوب است. اگر همین شما را راضی نمی‌کند، قطعا گلوله‌های ویژه‌ای که برای هر سلاح وجود دارند می‌تواند لبخند خوشایندی را روی لب‌تان بنشاند. در بازی می‌توانید با جمع‌آوری مواد لازم و ترکیب آنها، آیتم‌های تازه و کارآمدی بسازید که قطعا نقش یک مشوق قدرتمند را برای ادامه بازی ایفا می‌کنند. اگر اتومبیل‌تان در جایی گیر کرد، می‌توانید با استفاده از رادیوی یک یدک‌کش برای انتقال وسیله خود به پارکینگ استفاده کنید. این اتومبیل‌های دوست‌داشتنی نیز از قابلیت ارتقا تا حد یک تانک نفربر قدرتمند شدن را دارند. می‌توانید تفنگ اتوماتیک و موشک‌انداز روی آنها نصب کنید و سرعت و قدرتشان را بالا ببرید. در مقابل آیتم‌هایی که می‌توانید در حالت پیاده همراه داشته باشید، آیتم‌هایی مانند مین و سپر دفاعی نیز برای اتومبیل‌ها وجود دارد که استفاده از آنها برای زنده ماندن در دنیای بی‌رحم و خشن Rage کاملا حیاتی است. یکی دیگر از های‌لایت‌های دنیای Rage، عکس‌العمل دشمنان به اصابت گلوله است. هر نوع از دشمنان، به شکل خاصی حمله می‌کند. دزدان با پناه گرفتن و با زیرکی به سمت شما شلیک می‌کنند، در حالی که جهش یافته‌ها بدون فکر به سمت شما یورش می‌آورند. البته با توجه به سرعت بالای آنها در جاخالی دادن، مقابله کردن با این موجودات بی‌فکر چندان هم ساده نیست.

در نسخه‌های کنسولی با مساله بغرنج ذخیره بازی رو‌به‌رو هستیم. به این نحو که باید حواستان را جمع کنید تا هر چند دقیقه یک بار بازی را از طریق منوی استارت ذخیره کنید (در نسخه‌های کنسولی خبری از Quick Save نیست!) بی‌توجهی به این موضوع می‌تواند لحظات زجرآوری را برای بازی رقم بزند. بنابر دفعاتی که ارتقاهای کاراکتر به شما اجازه می‌دهد، می‌توانید بعد از کشته شدن، توسط یک مینی‌گیم نسبتا ساده به بازی برگردید. ناگفته نماند که توصیه آخری، مربوط به درجات سختی بالاست و در درجات سختی کمتر، سیل دشمنان مانند یک نسیم صبحگاهی در هوای آلوده می‌آیند و بر زمین می‌ریزند! در کل Rage بازی تقریبا کاملی است و می‌دانیم که هیچ چیز کاملی بی‌نقص نیست. کاسه‌ای که از هر نوع میوه پر شود، بالاخره از لبه‌اش چند تایی به زمین می‌ریزند. با این دیدگاه که به Rage بنگریم، شاهد شاهکار لذت‌بخشی هستیم که هر مدت مدید یک نمونه از آن ارائه می‌شود.

سیاوش شهبازی