چارخونه‌ چهل‌تکه

ابتدا به سراغ ایده‌ اصلی تیتراژ می‌رویم که تا چه حد توانسته‌ است مفهوم و کلیت مسائل مطرح شده در سریال را بازتاب دهد. آنچه بوضوح در تیتراژ مشاهده می‌شود، بلاتکلیفی در ایده است، به این معنا که مشخص نمی‌کند دقیقا چه مساله‌ای در آن محوریت دارد. و این یکی از آفات تیتراژ سریال است. به نظر می‌رسد سریال خانوادگی است و تمامی مسائلی که به صورت روزمره با آن درگیر هستیم، در آن به تصویر کشیده می‌شود. با این توصیف، نشان دادن ماهی و گربه و تصاویری از این دست در تیتراژ از چه منطقی پیروی می‌کنند؟

هنگامی که قرار است زندگی روزمره خانواده به نمایش درآید، برخی المان‌های خاص می‌تواند کاربرد پیدا کند، همانند خیلی از عوامل تصویر‌ی‌ای که در روند خرید برای خانه اتفاق می‌افتد اما این جهت‌دهی به تصاویر در برخی موارد صورت نگرفته و باعث شده است تیتراژ بلاتکلیف به نظر برسد و هیچ منطق روایی در پس تصاویر آن نباشد.

تنها تکنیکی که در اجرای این ایده به کار رفته این است که تصاویر به 4 قسمت تقسیم شده که به شکلی معرف عنوان سریال است، اما فلسفه استفاده از چنین تکنیکی روشن نیست.

درباره عنوان‌بندی باید گفت، از فونتی استفاده شده که با فضای سریال و حالت طنز آن و همچنین فضای گرافیکی تیتراژ‌ همخوانی دارد چرا که سعی ندارد شکلی فانتزی ارائه کند تا مخاطب متوجه فضای طنز و فانتزی شود.

نحوه ورود اسامی به تصویر هم شکلی معمولی دارد، همان‌طور که در بسیاری از سریال‌ها چنین است. اول نام اصلی سریال به نمایش در می‌آید و پس از آن، نام بازیگران به ترتیب اهمیت نقش و پرسوناژی که دارند نمایش داده می‌شود. سپس نام عوامل اصلی نظیر نورپرداز می‌آید و در آخر هم نام نویسنده و کارگردان نوشته می‌شود.

موسیقی تیتراژ، پاپ ـ سنتی و بسیار شوخ و شنگ است، به این معنا که خودش را درگیر ریتم خاصی نمی‌کند و هر چه را که در فضای سریال بگنجد می‌نوازد؛ حتی سبکش را متعاقب ترانه‌ای که برای آن نوشته شده‌، تغییر می‌دهد و با توجه به نحوه تلفظ آن، ریتم را عوض می‌کند، مانند جایی که خواننده سطری با مفهوم فالش می‌خواند و موسیقی هم فالش می‌شود!

این شیوه به فضای کلی تیتراژ سریال کمک کرده و می‌توان گفت، بار عمده تیتراژ را موسیقی صدری به دوش می‌کشد، اما درباره ترانه نمی‌شود نظر قطعی داد.

به نظر می‌رسد، ترانه تیتراژ‌ هم مانند تصاویر آن بلاتکلیف است. قطار کلمات و قافیه‌ها را ردیف کرده، در هر کدام از یک چیز صحبت می‌کند و این موضوع باعث شده است فهم دقیق عبارات برای مخاطب دشوار شود. البته فانتزی بودن متن ترانه، با موسیقی و کلیت سریال و داستان همخوانی دارد.