آخرین نفس دریاچه کافتر

به گزارش مهر، دریاچه کافتر با وسعتی بیش از هفت هزار هکتار در بخش مرکزی شهرستان اقلید در شمال استان فارس قرار دارد.

این دریاچه در 35 کیلومتری جنوب اقلید فارس و در ارتفاع دو هزار و 300 متری از سطح دریا قرار دارد و طول آن در حدود 24 کیلومتر و عرض آن شش کیلومتر است و یکی از دریاچه های آب شیرین استان فارس و از زیستگاه های بسیار ارزشمند پرندگان مهاجر محسوب می شد.

کافتر در کنار روستای کافتر واقع شده و دومین دریاچه آب شیرین بعد از دریاچه پریشان است که زیستگاه طبیعی پرندگان مهاجر و محل پرورش ماهیهای کپور و آمور به شمار می رفت. وجود چشمه سارها و قنوات متعدد علاوه بر ایجاد مناظر زیبا و دیدنی زمینه مساعدی برای پرورش ماهی قزل آلا فراهم کرده بود.

تا قبل از خشکسالی سالانه حدود یک هزار تن ماهی کپور از دریاچه صید می شد و قبل از خشکی صید ماهی در این دریاچه به 700 تا 800 تن در سال نیز رسید.

علاوه بر مزیت‌های اقتصادی، این دریاچه در اشتغالزایی منطقه نیز تامین سهم داشت و طبیعت زیبای آن باعث می شد که سالیانه میزبان شمار زیادی از گردشگران منطقه باشد.

از آنجایی که شغل 90 درصد از مردم منطقه کشاورزی است و اراضی آنها در حوالی دریاچه واقع شده کافتر آب مورد نیاز کشاورزان را تامین می کرد.

در زمستان سال گذشته به دنبال بارش‌های متعدد مقدار کمی آب در دریاچه های خشک شده استان از جمله بختگان، مهارلو و پریشان جمع شد اما نه تنها آبی در دریاچه کافتر جمع نشد بلکه  دریاچه وارد چهارمین سال خشکی اش شد و کافتر آخرین نفس هایش را کشید.

هماهنگ کننده استانی طرح حفاظت از تالابهای ایران در خصوص آخرین وضعیت دریاچه کافترگفت: این دریاچه شمالی ترین دریاچه استان فارس است و با توجه به شیرین بودن آب آن از اهمیت زیادی برخوردار بود.

علمدار علمداری با انتقاد از استفاده بی رویه از آب این دریاچه در زمان پرآبی افزود: در 15 سال گذشته به دلیل استفاده بی رویه آب و همچنین توسعه کشاورزی در بالادست خسارات جبران ناپذیری به کافتر وارد شد.

وی با اشاره به احداث کانال در اطراف این دریاچه اظهار داشت: این دریاچه وارد چهارمین سال خشکسالی شد و می توان تایید کرد که آخرین رمق دریاچه به دلیل برداشت‌های غیر اصولی گرفته شد.

هماهنگ کننده استانی طرح حفاظت از تالابهای ایران با بیان اینکه کافتر مهمترین زیستگاه تعدادی از پرندگان بوده، اظهار داشت: در زمان پرآبی این دریاچه یک بانک زیستی از مجموعه متنوع گونه های جانوری بود به طوری که زیستگاه بسیاری از پرندگان، ماهیان و گیاهان به شمار می رفت.

وی با بیان اینکه وجود پرندگان در این دریاچه تاثیر زیادی بر کاهش آفات گیاهی داشت، تصریح کرد: چشمه های دائمی و فصلی زیادی در اطراف کافتر وجود داشت.

علمداری تاکید کرد: اگر در گذشته بر روی دریاچه کارهای مطالعاتی می شد و سپس نسبت به توسعه حوزه آبریز و برداشت آب اقدام می کردند هم اکنون وضعیت دریاچه کافتر این‌گونه نبود که به محلی برای اتومبیل رانی تبدیل شود.