کودک و ورزش

اما برای کودکان، ورزش به معنی بازی و فعالیت فیزیکی است. ‌ کودکان در زنگ ورزش هنگام فوتبال بازی کردن ، ‌‌دوچرخه‌سواری یا قایم باشک‌ در حال ورزش هستند.

هر کسی از ورزش روزانه سود می‌برد. کودکان نیز از این امر مستثنی نیستند. آنها با ورزش می‌توانند مزایای زیر را کسب کنند:

می‌توانند ماهیچه‌ها و استخوان‌های قوی‌تری داشته باشند.

آنها می‌توانند اندام متناسب‌تری داشته‌ و با ورزش، چاقی را کنترل کنند.

با ورزش کردن، احتمال اضافه وزن در کودکان کاهش می‌یابد.

ریسک ابتلا به دیابت نوع 2 با ورزش کاهش می‌یابد.

فشار خون پایین‌تر و سطح کلسترول خون کمتر، از دیگر مزایای ورزش کردن است.

داشتن دیدگاه‌های بهتر در زندگی نیز از فواید دیگر ورزش است.

علاوه بر لذت از مزایای جسمی و سلامت حاصل از ورزش‌‌های منظم، کودکانی که فعال هستند خواب بهتر و راحت‌تری خواهند داشت و در رویارویی با چالش‌های جسمی و عاطفی، قوی‌تر عمل خواهند کرد؛ خواه این چالش دویدن به دنبال اتوبوس باشد یا مطالعه برای یک امتحان!

اگر به تماشای کودکانی که در حال بازی و ورزش هستند بپردازید، خواهید دید 3 عنصر استقامت، قدرت و انعطاف‌پذیری در حین ورزش آنها به چشم می‌خورد.

والدین باید فرزندان خود را به انجام فعالیت‌‌های مختلفی تشویق کنند تا هر سه بعد عنوان شده در بالا در کودک تقویت شود.

استقامت و تحمل هنگام انجام فعالیت‌های هوازی (ایروبیک)‌ بهبود می‌یابد. طی این‌گونه ورزش‌ها، ضربان قلب تندتر می‌زند و شخص سخت‌تر نفس می‌کشد. وقتی این کار به صورت منظم و مداوم انجام شود، قلب قوی‌تر می‌شود و توانایی بدن در اکسیژن‌رسانی به تمامی سلول‌ها بهبود می‌یابد.

ورزش‌های هوازی می‌توانند هم برای بزرگترها و هم برای کودکان مفید باشند. برخی از این ورزش‌ها عبارتند از: بسکتبال، دوچرخه‌سواری، اسکیت، فوتبال، شنا، تنیس، پیاده‌روی و دویدن.

افزایش قدرت بدنی به معنای توانایی بلند کردن وزنه‌های سنگین نیست. اگرچه برخی از کودکان به وزنه‌برداری علاقه‌مند هستند، اما این کار باید تحت نظارت ویژه مربیان مخصوص انجام گیرد. اما بیشتر کودکان نیازی به یک برنامه خیلی خاص و پیچیده و مشکل برای قوی شدن ندارند.

دراز ـ نشست یا ورزش‌هایی مثل شنا روی دست‌ها می‌توانند به تقویت ماهیچه‌ها کمک کنند. کودکان در هنگام کوهنوردی، کشتی گرفتن و یا ورزش‌هایی از این دست نیز می‌‌توانند به افزایش قدرت در خود کمک کنند.

ورزش‌های کششی به افزایش انعطاف‌پذیری کمک کرده و به ماهیچه‌ها و مفاصل اجازه خم شدن و حرکت راحت‌تر را می‌دهند. کودک در فعالیت‌های روزمره خود بارها و بارها از این‌گونه ورزش‌ها بهره می‌گیرد، مثلا وقتی که سعی می‌کند‌ اسباب‌بازی‌ که در محلی دور‌دست قرار دارد را با کشش بدن خود‌ به دست آورد.

والدین نیاز دارند تا از این که فرزندشان به اندازه کافی ورزش می‌کند، اطمینان حاصل کنند. اما در جواب این سوال که چه مقدار ورزش کافی است باید گفت که همه کودکان 2 سال و بزرگتر باید لااقل 60 دقیقه در روز را به ورزش اختصاص دهند. به طور دقیق‌تر می‌توان گفت نوزادان نیاز خاصی به ورزش روزانه ندارند و همان فعالیت‌های بدنی که به طور معمول انجام می‌دهند، کافی است. اما در مورد نوپایان یک ساعت و نیم فعالیت روزانه مورد نیاز است که 30 دقیقه آن به فعالیت‌های فیزیکی برنامه‌ریزی شده اختصاص می‌یابد و 60 دقیقه آن به فعالیت فیزیکی غیربرنامه‌ریزی شده (همان بازی‌‌های کودکانه)‌ مربوط می‌شود.

در مورد کودکان پیش‌دبستانی 2 ساعت فعالیت روزانه ـ که یک ساعت آن به صورت برنامه‌ریزی شده و یک ساعت بازی‌های آزاد است ـ مورد نیاز است و در مورد کودکان در سنین مدرسه یک ساعت یا بیشتر فعالیت‌های ورزشی روزانه مفید خواهد بود که باید به زمان‌‌های 15 دقیقه‌ای تقسیم شود.

نوزادان و کودکان کوچک نباید برای بیش از یک ساعت به صورت غیرفعال باقی بمانند، مگر این که خواب باشند و کودکان در سنین دبستان نیز نباید بیش از 2 ساعت غیرفعال باشند.

همراه کردن یک برنامه فعالیت منظم همراه با یک رژیم غذایی سالم، کلید داشتن یک زندگی سالم است. برای پرورش کودکانی سالم به نکات زیر توجه کنید:

ـ به کودکان خود کمک کنید تا در فعالیت‌های مختلفی که مناسب سن‌شان است، شرکت کنند.

ـ‌ یک برنامه منظم برای فعالیت‌های فیزیکی روزمره‌ فرزندتان تنظیم کنید.

ـ‌ فعالیت‌های بدنی را به بخشی از زندگی روزمره خود و فرزندانتان تبدیل کنید مثلا به جای استفاده از آسانسور از پله استفاده کنید.

ـ ‌‌ به عنوان والدین،‌ یک شیوه زندگی سالم را در پیش بگیرید تا به عنوان یک الگوی مثبت برای فرزندانتان مطرح باشید.

ـ ‌ورزش را به بخشی شاد از زندگی خانوادگی‌‌ تبدیل کنید تا کودکانتان با میل و رغبت به آن روی آورند.

الهه عیوض‌زاده

منبع: Kidshealth