گاهی خوب گاهی بد

با نگاهی به سریال‌های نمایشی ماه رمضان که مخاطبان زیادی دارد و برخی دیگر از برنامه‌های تلویزیون می‌توان هم خوبی‌های این رسانه را رصد کرد و هم کاستی‌هایی را دید که با کمی توجه مسوولان می‌توانند از رسانه‌ای که میلیون‌ها مخاطب با سلیقه‌های مختلف دارد، رخت بربندند و بروند.

قسم به صداقت

برخی از منتقدان تندرو می‌گویند، شخصیت‌های سریال‌های رمضان امسال و بخصوص سریال 5 کیلومتر تا بهشت کاملا سیاه و سفید هستند به همین دلیل حرفی برای گفتن ندارند. اما واقعیت این است که شخصیت‌های اصلی این سریال پیام مهمی را به بیننده منتقل می‌کنند و آن صداقت و راستگویی است.

آیدا، دختر همایون هیچ‌گاه دروغ نمی‌گوید و همین صداقت باعث شده تا پدرش به او سخت علاقه‌مند شود و نتواند مقابل او دروغ بگوید. صداقت آیدا باعث شده تا همه بخصوص پدر برای او احترام ویژه‌ای قائل شود. همایون زمانی که متوجه می‌شود در سرقت شرکت، جمشید هم مقصر است به خانه می‌آید و به جان آیدا قسم می‌‌خورد که اگر جمشید واقعیت را نگوید او یکراست پیش پلیس می‌رود.... جمشید هم که می‌داند آیدا چقدر برای پدر عزیز است، بخشی از واقعیت را به پدر می‌گوید.... البته در ادامه داستان هم همایون و هم جمشید به این نکته پی‌ می‌برند که هیچ راهی بهتر از گفتن واقعیت نیست.

راستگویی همیشه راه‌گشاست. آیدا شخصیتی سفید است اما سفیدی او به این دلیل است که مومن است و ایمانش را به دروغ نمی‌فروشد و ثابت می‌کند اگر دروغ نباشد، آرامش و اعتماد شخصی و اجتماعی هم به هم نمی‌ریزد!

منتقدان و کارشناسان رسانه تا مدتی پیش بر این باور بودند که بخشی از طنز برخی از سریال‌های کمدی تلویزیون و سینما به دستشویی مرتبط است واین ارتباط باعث شده تا سطح این آثار نزول کند.

سریال ساختمان پزشکان که قبل از ماه رمضان روی آنتن رفت، تلویزیون را از این نقد مبرا کرد و نشان داد که برای طنازی حتما نباید به حیطه لودگی وارد شد.اما هنوز لذت ساختمان پزشکان به اصطلاح زیر زبان مخاطبان بود که سریال «سه دونگ، سه دونگ» راهی آنتن شد.

سریالی که فرم و محتوای آن اصلا قابل قیاس با ساختمان پزشکان نیست و آن را می‌توان بازگشتی دانست به دورانی که سریال‌های کمدی به شدت مورد انتقاد بودند.

در این سریال نقش عمو پرویز را محمد کاسبی بازی می‌کند. بازیگری که پس از سال‌ها کار در تلویزیون اکنون دارای جایگاه ویژه‌ای نزد مخاطب است.

اما یکی از تکیه‌کلام‌هایی که برای این بازیگر نوشته شده است کلمه«اَه» است که او به شکل تناوبی آن را به زبان می‌آورد. این تکیه‌کلام نه در خور کاسبی است و نه در شان مخاطبی که آن را می‌شنود.

این در‌حالی است که تکیه کلام‌ها خیلی زود بین مردم متداول می‌شوند و سازندگان سه‌دونگ، سه‌دونگ با غفلت از این نکته، این تکیه‌کلام سبک را که در فرهنگ مردم شأنی ندارد برای یکی از شخصیت‌هایی که پایه و ستون خانواده هم به شمار می‌آید، در نظر گرفته‌اند.

در همین سریال متاسفانه دستشویی به لوکیشن و مکان فعالی برای روایت داستان تبدیل شده است! شخصیت‌هایی مانند پدر خانواده معمولا وقتی از دستشویی بیرون می‌آید، به همه اعلام می‌کند که فکری راهگشا به مغزش خطور کرده است! این نوع رفتارها نه در شأن بازیگران و سازندگان سریال سه‌دونگ، سه‌دونگ است و نه میلیون‌ها مخاطبی که آن را تماشا می‌کنند.

طاهره آشیانی 
‌گروه رادیو و تلویزیون