چه فرصتی، چه شبی

اجرای برنامه را فرزاد حسنی به عهده دارد. او در این برنامه هم همان سبک و سیاق همیشگی‌اش را به کار می‌بندد. حسنی با لحنی جسورانه و انتقادی به موضوعات روز می‌پردازد، در نیمه‌های شب شعر و غزل می‌خواند و سعی می‌کند با صحبت‌های طنزآمیزش به فضای برنامه شور و نشاط ببخشد.

پخش «چه فرصتی، چه شبی» در زمان‌هایی که «نود» روی آنتن می‌رود، با این برنامه تداخل پیدا می‌کند. اما این محصول رادیویی طرفدارانی دارد که حاضرند قید دیدن نود را بزنند و آخرین ساعات شبشان را با یک کار رادیویی سپری کنند.

فرزاد حسنی برای این طرفداران عنوان «تا دو نشینان» را انتخاب کرده است. یعنی کسانی که تا ساعت 2 بامداد نشسته یا خوابیده برنامه را دنبال می‌کنند. این برنامه چند بخش اصلی دارد؛ یکی از بخش‌های پرطرفدار آن، نقد و بررسی فیلم‌های روز سینمای دنیاست که اجرایش را مازیار فکری ارشاد،‌ نویسنده و منتقد سینمایی به عهده دارد. آخرت،‌ توریست، آغاز، آگورا،‌ رابین هود، جزیره شاتر و... فیلم‌هایی هستند که در این برنامه معرفی شده‌اند.

شب، سکوت، آسمان نام یکی از دیگر بخش هاست که در آن اخبار نجوم و آسمان و ستارگان با حضور کارشناس مربوط مرور می‌شود.

نقطه قوت برنامه این است محتوایش را تازه و به روز نگه می‌دارد. مجری برنامه، اتفاقات فرهنگی و هنری هفته را بازگو و معمولا سوال هفته را با توجه به این اتفاقات طرح می‌کند.

یکی از شنیدنی‌ترین قسمت‌های برنامه، شبی بود که پسر خسرو شکیبایی به استودیو رفت و در شب سالگرد پدر از ویژگی‌های اخلاقی او خاطراتی را تعریف کرد. در هفته‌های پیش تر یاد و خاطره ناصر حجازی گرامی داشته شد و چند مهمان به صورت تلفنی درباره این اسطوره فوتبال صحبت کردند.

در ساعاتی که بیشتر هموطنانمان در خواب ناز به سر می‌برند، دست‌اندرکاران رادیو با چشمانی باز در استودیوهای رادیویی رفت و آمد می‌کنند.