باورهای دینی

آموخته‌هایم را یک بار دیگر تکرار می‌کنم و یقین دارم آموخته‌هایم جدای از اعتقادات من نیست. می‌دانم تمام امور دنیا و آخرت و هر چه در این عالم هستی و هر چه در عالم «وجود» دارد تنها به فرمان خدا «هستی» یافته‌اند و جز این باوری ندارم. تمام کلیدهای عالم غیب در دست خداست و کسی جز ذات اقدس او به آن علم و آگاهی نخواهد داشت. می‌دانم هرگاه اراده او بر امری تعلق بگیرد، بدون هیچ درنگی صورت خواهد گرفت. همه عالم وجود را فرمانبر و مطیع ذات اقدس حضرت باری‌تعالی می‌دانم و به آیات قرآنی اعتقادی راسخ دارم و همه وجود من گواهی می‌دهند هر چه در زمین و آسمان است از آن خداست، همه فرمانبردار خدایند. او مالک هستی است، جان من در قبضه قدرت اوست. من با این باورهای دینی و اعتقادات قلبی خود می‌دانم و بر باورهای خویش سوگند یاد می‌کنم که کارهایم با توکل به او خدایی می‌شود و به جز توکل راه به جایی نخواهم برد.

ایمان و اعتقاد من با توکل قوت می‌گیرد و آنگاه که از نور ایمان بهره‌مند می‌شوم خدا را بهتر خواهم شناخت. من به خدا توکل می‌کنم و حال که به سوی او روی آورده‌ام، قدرت، رأفت‌ و شفقت حضرتش را با همه وجود احساس می‌کنم. در سختی‌ها و گرفتاری‌های زندگی آرامش را از وجود او می‌دانم و هرگز دچار شک و تردید نمی‌شوم. در غم و شادی مشیت الهی را اصلی انکارناپذیر می‌دانم و با توکل، امید به سعادت دارم.

من در این ماه مهمانی و در این بامداد روحانی با کردار و رفتاری که رضایت خداوندی را از آن می‌طلبم، رحمت و مغفرت را آرزو می‌کنم و دوری از عذاب را مسألت دارم.

می‌خواهم مقرب درگاه او باشم. به من گفته‌‌اند لطف و احسان خداوندی شامل حال کسانی است که مقرب درگاه اویند، و این تحقق نمی‌یابد به جز در سایه تقوا، اطاعت از خدا و الگو گرفتن از رسول خدا(ص)‌ که الگویی نیکو برای همه بشریت است.

من به خوبی‌ها، به نیکی‌ها، به احسان و نیکوکاری‌ها، به همه اعمال و رفتار خود که آیینه تمام‌نمای اعتقاد من هستند دل داده‌ام و رستگاری و سعادتم را در لابه‌لای آن می‌جویم. من با توکل به درگاه حضرت دوست، دوستدار خوبی‌ها شده‌ام.

توکل به خدایی که عالم در سیطره قدرت اوست، معنایی جز تدبیر و تدبر به خود نمی‌گیرد.

محمد خامه‌یار / جام‌جم