حساسیت به مواد دندانپزشکی

یکی از مهم‌ترین مواد آلرژی‌زا در دندانپزشکی «لاتکس» است اعم از آنهایی که در طی درمان استفاده می‌شوند تا آنهایی که در دستکش دندانپزشکی استفاده می‌شوند.لاتکس‌های دندانپزشکی به 2 گروه لاتکس‌های طبیعی و مصنوعی تقسیم می‌شوند. پروتئین‌های موجود در لاتکس طبیعی می‌توانند باعث ایجاد واکنش‌های آلرژیک شوند. اگر بعد از تماس دستکش یا سایر فرآورده‌های لاتکس دچار خارش یا قرمزی ناحیه شده‌اید لازم است در مراجعات بعدی به دندانپزشک آن را اعلام کنید تا اقدامات لازم و استفاده از محصولات ایمن‌تر مدنظر دندانپزشک قرار گیرد.

متهم بعدی داروی بی‌حسی است. شیوع آلرژی به این ماده، بسیار نادر است. بسیاری از افراد مشکلات مربوط به ترس و نگرانی و وقایع مرتبط به آن را به ماده بی‌حسی نسبت می‌دهند که صحیح نیست. یکی دیگر از مواد آلرژن، نیکل است که در ترکیبات مواد دندانپزشکی بخصوص وسایل ارتودنسی وجود دارد. در افرادی که به بدلیجات حساسیت دارند امکان آلرژی به نیکل وجود دارد.

علائم در یک بیمار آلرژیک می‌تواند طیف وسیعی از علائم خفیف تا شدید را در پی داشته باشد. این علائم می‌تواند با قرمز و متورم شدن خفیف ناحیه شروع شده و با چشم‌های قرمز و برآمده، آبریزش بینی، عطسه کردن و علائم تنفسی ادامه پیدا کند. شدیدترین حملات مرتبط با آلرژی شوک آنافیلاکتیک است که علائم بلافاصله شروع شده و طی چند دقیقه پیشرفت می‌کنند. خوشبختانه بروز این آلرژی بسیار نادر است.

اگر شما مشکلات قبلی مرتبط با آلرژی داشته‌اید، سعی کنید با بررسی موادی که با آنها در تماس بوده‌اید آن را شناسایی کنید.

لازم است آلرژی خود را به دندانپزشک اطلاع دهید و اگر تحت درمان‌های مرتبط با آلرژی هستید از پزشک درمان‌کننده برای دندانپزشک مشاوره بگیرید. اگر بعد از درمان دندانپزشکی هم علائم مرتبط با آلرژی داشتید آن را با دندانپزشک در میان بگذارید.