گذر اقاقیا
یادم باشد...
دفترچه یادداشتش، پیراهنش، عکس‌هایش و یادگاری‌های زمان جنگش را بعد از چند سال برگردانده‌اند خانه ما. می‌نشینم یک گوشه به دفترچه‌هایش نگاه می‌کنم. 2 تا دفترچه با ورق‌های کاهی که روی جلد یکی‌شان را با خودکار نقاشی کرده. یکی‌اش را فقط پر از شعر کرده. شعرهایی که دوست داشته، حتی گاهی تلاش کرده خودش هم شعری بگوید.
این که تا این اندازه به شعر علاقه‌مند بوده ذوق زده‌ام کرده است. پیش خودم فکر می‌کنم شاید او هم مثل من دوست داشته باشد یکی برایش شعر بخواند و او فقط گوش بدهد. این بار که سر خاکش رفتم یادم باشد یکی از کتاب‌های شعرم را با خودم ببرم.
وبلاگ رمز عبور
http://ramzeobour.blogfa.com
گفت و گو
رئیس مرکز آمار ایران در گفت‌وگوی اختصاصی با روزنامه «جام‌جم» تشریح کرد
سرشماری بدون مراجعه عمومی
همراه با رضا فیاضی، بازیگر خاطره‌ساز تلویزیون
رضا فیاضی: هنوز برای کودکان فیلم‌نامه دارم
