هدفمند کردن قوه قضاییه!

ما ز یاران چشم یاری داشتیم / عینهو یارانه می‌پنداشتیم

در همین راستاست که کارشناسان قضایی ـ با یک حساب و کتاب سرانگشتی و نه فضایی ـ بودجه پیش‌بینی شده از سوی دولت را کفاف‌دهنده دامنه گسترده پیشگیری از جرم نمی‌دانند و حق هم دارند؛ چون پیشگیری از جرم و جنایت خیلی خرج دارد. حالا ببینید که بعضی از خانواده‌های ما چه هنری به خرج می‌دهند که با وجود هزار و یک کم و‌کسری مالی و غیرقابل ماستمالی، به چه نحوی از انحاء با تربیت درست بچه‌های دلبند خود، از ارتکاب جرم از سوی آنها جلوگیری می‌کنند. یکی از آشنایان خود بنده که کارمند است، فقط کلی باید خرج «جرم‌گیری» دندان‌های بچه‌هایش کند تا چه رسد به پیشگیری از جرم که باید گفت: کفاف کی دهد این پول‌ها به ملت ما؟!...

1 ـ خودیاری مجرمان: از خود مجرمانی که دستگیر می‌شوند، هنگام داخل شدن به زندان، همان لدی‌الورود، مبلغی تحت‌عنوان خودیاری از آنها با ملایمت گرفته شود. چون این کمک مالی صرف گرداندن امور خود ایشان خواهد شد، می‌توان عنوان «خودگردانی» را برای این شیوه مقابله با جرم انتخاب کرد. در بیمارستان‌ها که جواب نداد؛ چون 10نفر باید به خود بیمار کمک کنند.

2 ـ کمک‌های مردمی: از آنجا که دولت نباید با ملت خودش رودربایستی داشته باشد و هر حرفی را باید راست و بی پرده با آنها در میان بگذارد (مثل همان چیزی که توسط لولوی معلوم‌الحال ربوده شد) از محل همان شماره حسابی که برای دریافت اضافات یارانه‌های مردم اعلام کرد، یک مقداری هم به بودجه قوه قضاییه اضافه کند.

3 ـ قرص جلوگیری از جرم: حالا که بودجه پیشنهادی دولت برای قوه قضاییه، کفاف جلوگیری قانونمند و هدفمند از جرم را نمی‌دهد و این دستگاه کم می‌آورد؛ پس لااقل دولت به جبران این کاهش بودجه، اقدام به توزیع قرص جلوگیری از جرم در میان مجرمان و سایر زمینه‌داران کند.