پیشگیری مثبت

روش پیشگیری مثبت (Positive Prevention) که با برنامه‌های سیار آغاز می‌گردد بر دو رکن مهم «مراقبت» و «پیشگیری» استوار است. برای موفقیت برنامه، آزمایشات سریع برای شناسایی افرادی که از ابتلایشان آگاهی ندارند اهمیت دارد. بدیهی است که آزمایش اچ‌آی‌وی باید اختیاری باشد و قبل و بعد از آن همراه مشاوره و در دسترس باشد. به‌این ترتیب، تعداد افراد مبتلا که از ابتلای خود با خبرند، افزایش می‌یابد.

با بالا بردن کیفیت خدمات حمایتی، مراقبتی و درمانی نه‌تنها اعتماد بیمار و در نتیجه ادامه درمان افزایش خواهد یافت، بلکه به تعداد کسانی که به‌طور مرتب از خدمات کاهش‌آسیب استفاده می‌کنند، افزوده خواهد شد. علاوه بر‌آن با درمان ضد‌ویروسی، هم عمر بیمار طولانی می‌شود و هم مقدار ویروس در خون کاهش یافته و خطر انتقال به مراتب کمتر می‌شود.

در جریان مشاره با بیمار باید تلاش شود تا فرد بیمار، همسرش را در جریان بیماری قرار بدهد. باید در کنار آموزش روش های ایمن، ارتباط جنسی به اندازه کافی تشویق گردد تا فرد یک زندگی طبیعی داشته باشد و از گرایش به روش های غیر‌ایمن و خارج از چارچوب خانواده پرهیز شود.

در برنامه پیشگیری مثبت، همچنین به حمایت های اجتماعی از بیماران پرداخته و به روش های مختلفی سعی می‌شود که آنان به خانواده و جامعه برگردند و اوقات مثبتی داشته باشند. ایجاد باشگاه‌های ویژه برای این‌که بتوانند در آن‌جا جمع شده و به فعالیت های مختلف تفریحی و اوقات فراغت بپردازند و در ارتباطشان تسهیل گردد، از روش های حمایتی محسوب می‌شود. همچنین دراین اجتماعات افراد قدیمی و پرتجربه می‌توانند علاوه بر حمایت از همتایان خود، تجربیاتشان را به افراد جدیدتر انتقال دهند.

مراقبت در منزل یکی دیگر از روش های حمایتی محسوب می‌شود. دخالت‌دادن این افراد در تصمیم‌گیری در مورد خودشان، به‌افزایش حس اعتماد به‌نفس آنها کمک کرده و به بهبود رفتارها می‌انجامد.

به‌طور خلاصه در روش پیشگیری مثبت، از افراد مبتلا به اچ‌آی‌وی برای اجرای فعالیت های پیشگیری کمک گرفته می‌شود و آنان خود مراقبت های لازم را برای عدم‌انتقال ویروس به‌دیگران انجام می‌دهند. با این روش، از انتقال ویروس از منبع آن جلوگیری به‌عمل می‌آید که می‌تواند بسیار مؤثرتر باشد. این روش می‌تواند سهم عمده ای در پیشگیری از ایدز را به‌عهده بگیرد.