رسیدن به یار و یارانه!

حال ساده:

خوش خبر باشی ای وزیر با حال / که به ما می‌رسد زمان وصال!

طبق توضیحات جناب سیدشمس‌الدین حسینی، هدفمند کردن یارانه منجر به بالا رفتن قدرت خرید جوانان دم بختی می‌شود که جزو طبقات متوسط و ضعیف جامعه هستند. همچنین استفاده بهتر از منابع کشور سبب رشد درآمد و اشتغال می‌شود که به بهبود وضعیت ازدواج کمک می‌کند و آن را بالا می‌برد. فلذاست که با اجرای این طرح، تازه آدم به عمق ژرفناک این کلام مولانا پی می‌برد که چرا فرمود: «ما ز بالاییم و بالا می‌رویم». به سلامتی مولانا!

چنان وضع جوانان خوب خواهد شد که بنا به گفته وزیرمسکن، دیگر نیازی به وام مسکن هم نخواهند داشت، اگر دنبال یک سرپناه برای اسکان خود و عیال مربوطه می‌گردند و فریاد ممتد «این المکان؟» ایشان به نحو احسن و هدفمند فروکش خواهد کرد. آی ی ی.....نفسکش!

ـ دیگه ادامه نده، دارم ذوق‌مرگ میشم!... (این مطلب را یکی از جوانان همیشه در صحنه سرکوچه در حین عبور از زیر پنجره راقم این سطور گفت که اگر بموقع در نرفته بود، به جرم شنود غیرمجاز و دخالت در امور مربوط به دیگران، فی‌المجلس دخلش را می‌آوردیم؛ چنان‌که به طور ملموس دستش بیاید که یک من آرد دولتی چند تا فطیر می‌دهد؟)

لب کلام: با هدفمند شدن یارانه‌ها، نه‌تنها به «یارانه» خود که حق مسلم ماست می‌رسیم، که همزمان به «یار» مورد نظر خود نیز که احیانا وی را برای عمل ازدواج در نظر گرفته‌ایم می‌رسیم و این یعنی آن که: یار مبارک بادا.... ایشالا مبارک بادا!.. .

چه خوش باشد که بعد از روزگاری

به یارانه رسد یاری به یاری!