ستاره من

صبح که به مدرسه رسید، پیش معلمش رفت و از او درباره چیزی که دیده بود پرسید:

آقا معلم گفت آن شیء نورانی همنام خودت بوده است. شهاب گفت: شهاب؟

معلم گفت: امروز در کلاس درباره آن صحبت می‌کنیم.

زنگ آخر آقا معلم گفت: بچه‌ها دیشب شهاب یک ستاره دنباله‌دار دیده که من می‌خواهم امروز درباره آن برایتان صحبت کنم. می‌دانید ستاره‌های دنباله‌دار اجسام خرد و کوچکی از خانواده خورشید هستند. ستاره‌های دنباله‌دار مانند سیارات در اطراف خورشید گردش می‌کنند، به همین دلیل گاهی به خورشید خیلی نزدیک می‌شوند و گاهی هم خیلی از آن فاصله می‌گیرند. ستاره‌های دنباله‌دار معمولا نامریی‌اند و فقط موقعی آشکار می‌شوند که به خورشید خیلی نزدیک شوند و طول دم ستاره‌های دنباله‌دار خیلی بلند است.

این ستاره‌ها وقتی که به سوی خورشید حرکت می‌کنند، دمشان در عقب آنهاست ولی وقتی که از خورشید دور می‌شوند دم آنها در جلو قرار می‌گیرد. دم ستاره دنباله‌دار از گازهای خیلی رقیق و ذرات ریز تشکیل شده است. شهاب‌ها تکه‌های جدا‌شده‌ای از ستارگان دنباله‌دار هستند و هنگامی که ستارگان دنباله‌دار منفجر می‌شوند، میلیون‌ها تکه از آنها به حرکت خود در فضا ادامه می‌دهند. بعضی از این شهاب‌ها خیلی کوچکند و قبل از این که به زمین برسند در فضا متلاشی می‌شوند و بعضی دیگر خیلی بزرگند و در قسمت‌های مختلف کره زمین سقوط می‌کنند که به آنها سنگ‌های آسمانی می‌گویند.حرف‌های آقامعلم برای شهاب خیلی جالب بود. او دوست داشت هر شب به آسمان نگاه ‌کند و دنبال شهاب‌ها بگردد.

گلنوشا صحرانورد