جشنواره دفاع مقدس

اما انتقادی که به برگزارکنندگان یازدهمین دوره جشنواره فیلم‌های دفاع مقدس وارد است، برمی‌گردد به همان عادت همیشگی ما که گاهی فکر می‌کنیم گستردگی و کثرت، نسبت مستقیمی با شکوه و عظمت دارد. برای باشکوه شدن جشنواره نیازی به این نیست که مثلا در کشورهای فنلاند، کره شمالی و... هم این جشنواره را برگزار کنیم بلکه می‌توان از فیلم‌های این کشورها در بخش‌های مختلف جشنواره استفاده کرد تا بتوانیم بخشی از تولیدات قابل توجه در عرصه سینمای جنگ را در قالب این جشنواره پوشش دهیم، در حالی که متأسفانه مشاهده شد، حاشیه‌های خبری و تبلیغاتی بر متن اصلی ماجرا سایه انداخت و همچون جشنواره فیلم فجر، کثرت برنامه‌ها از اهمیت فیلم‌ها و برگزیدگان کاست.

از نکات جالب توجه در داوری امسال، توجه به فیلم‌هایی بود که کمتر مورد نقد و تفسیر قرار گرفته‌اند. مثلا پس از موفقیت «فرزند خاک» و استقبال منتقدان از آن، «بیداری رویاها» آنچنان که باید و شاید مورد توجه رسانه‌ها قرار نگرفت و اکران نسبتا بی‌سروصدایی داشت.

نکته دیگر کم‌توجهی به یکی از بهترین ساخته‌های سینمای دفاع مقدس یعنی «اتوبوس شب» بود که حقیقتا تصویر متفاوت و غیرکلیشه‌ای‌اش از جنگ تأثیر فراوانی بر فیلمسازان جوان داشته و خواهد داشت. از حاشیه‌های خبرهای مربوط به کاندیداها یکی این بود که امیدمحمد زند برای بازی در این فیلم پوراحمد، کاندیدای دریافت جایزه بود اما مهرداد صدیقیان که بازی درخشانش در «اتوبوس شب» بازتاب وسیعی در رسانه‌ها داشت، اصلا مورد توجه داوران جشنواره دفاع مقدس قرار نگرفت. همچنین باید از نقطه‌ضعف مهم دیگری گفت که در انتخاب کاندیداهای بازیگری، نقش اصلی و مکمل از همدیگر متمایز نشده بودند.