خداحافظ ژاپن

ما قصد داریم به دلیل پایان قرارداد کار پدرم، به ایران برگردیم ولی من همراه مادرم برای ثبت‌نام در مدرسه و آماده شدن برای سال تحصیلی، زودتر به تهران می‌آییم.

به همین دلیل من از تمام دوستان ژاپنی و همکلاسی‌ها و معلم‌های مدرسه‌ام خداحافظی کرده‌ام و دوست دارم هر چه زودتر درس خواندن در ایران را شروع و دوست‌های جدید پیدا کنم.

من فقط در تهران، یک سال پیش دبستانی رفتم و بعد از آن به ژاپن آمدیم.

البته در توکیو در مدرسه ژاپنی درس می‌خواندم ولی به صورت متفرقه و کلاس پنجم دبستان را هم به کمک مادرم تمام کرده‌ام؛ ولی تا امروز در ایران مدرسه نرفته ام. دلم برای زندگی در ایران خیلی تنگ شده ، چون فقط در تعطیلات تابستانی به ایران سفر کرده بودم و الان خیلی خوشحالم که بعد از 8 سال در ایران زندگی می‌کنم.

یادم می‌آید 8 سال پیش که از ایران آمدیم به توکیو و من رفتم کلاس اول مدرسه ژاپنی، حتی یک کلمه هم ژاپنی بلد نبودم و در کلاس وقتی معلم درس می‌داد، من خوابم می‌گرفت چون هیچی نمی‌فهمیدم. ولی بعد از مدتی آرام آرام زبان ژاپنی را یاد گرفتم و این روزها که با دوستان ژاپنی‌ام حرف می‌زنم و کتاب می‌خوانم، هیچ مشکلی ندارم. البته من زبان فارسی که زبان مادری‌ام است، خیلی دوست دارم و وقتی صحبت می‌کنم حتی یک کلمه ژاپنی هم استفاده نمی‌کنم.

سایونارا نیپون، یعنی خداحافظ ژاپن