یکی از معضلات فرهنگی ما این است که در اخذ و جعل مفاهیم غربی اولا آنها را مطابق فرهنگ خود بومی نمی کنیم و ثانیا حتی همان مفاهیم را به شکل نارسا ، معوج و کاریکاتوری تفسیر کرده ، به کار می بریم.
کد خبر: ۳۵۱۵۴
زیانی که در تاریخ کشورمان از ناحیه اشکال دوم دیده ایم چه بسا از ایراد اول نیز بزرگتر بوده باشد.
از نگاه آسیب شناسانه ، شاید اشکال کار در فهم باژگونه روشنفکران ما از مفاهیم و مصادیق غرب است چرا که آنان خود را مترجمان و مفسران انحصاری پدیده های آن سوی مرزها معرفی کرده اند که به دلیل بیماری ذاتی جریان روشنفکری وطنی اولا مترجمان امانتداری نبوده اند و ثانیا، از قدرت تشخیص کامل پدیده ها عاجز بوده اند. دمکراسی و فرایند و تبعات آن از زمره مثال هایی است که می توان در این باره عنوان کرد. غرب اگر دمکراسی را مطرح می کند در عمل به ساز و کارهای آن تن می دهد و فی نفسه پدیده کاملی را - اگر چه مطابق فرهنگ خودش - ارائه می کند؛ پدیده ای که ذاتا موجد تولید نقض آشکار خود نیست . غرب اگر دمکراسی را عالی ترین و کاملترین شیوه اداره حکومت می داند آن را منحصر در اراده مردم در نصب کسی نمی شناسد، بلکه به تست دمکراسی که همانا پایین آمدن همان فرد مطابق اراده بعدی مردم است رسمیت می دهد و شاید از همین روست که تئوری هایی چون گردش نخبگان در جامعه شناسی سیاسی تولد می یابد. غرب اگر دمکراسی را اجرا می کند در یکی از جلوه های اصلی آن یعنی انتخابات ، نقش مجری ، ناظر، انتخاب شوندگان ، انتخاب کنندگان ، انضباط حزبی و...را در کنار یکدیگر تعریف کرده و به آن تن داده است . تهدید دسته جمعی استانداران به استعفا را در تاریخ سیاسی کشورهای غربی نمی بینیم ؛ چرا که آنان وظیفه اجرای انتخابات مطابق قانون موجود را به عهده دارند و متوجه این نکته هستند که چنین تهدیدی به معنای آن است که سایر مولفه ها (یعنی انتخاب کنندگان ، انتخاب شوندگان ، احزاب و ناظران) باید به خواست مجریان تن دهند وگرنه با قهر مجریان مواجه می شوند و فرایند انتخابات از اساس عملی نمی شود...اما در کشور ما این پدیده مثل بسیاری دیگر از برداشت های نارسا و متناقض از مفاهیم غربی ، نه تنها اتفاق می افتد بلکه از سوی جریان روشنفکری - که خود را نماینده مفاهیم وارداتی می داند - مورد نقد قرار نمی گیرد و کسی این سوال را مطرح نمی کند که آیا مجری انتخابات حق دارد بگوید که اگر کسانی که مورد نظر من بوده اند توسط مکانیزم های قانونی (ولو نادرست) حذف شوند و در فهرست نهایی نباشند، با چنین تهدیدی ، سایر مولفه ها را تحت الشعاع قرار می دهم . دمکراسی به معنای اصیل و کامل آن ، چنین حرکتی را خودکامگی می داند و با اهرم های پالایش کننده خود با آن مواجهه می کند و این دخالت را بی پاسخ نمی گذارد؛ دخالتی که شکلی دیگر و مدرن تقلب است .
