دنیای بی‌رنگ

«رنگ‌های رفته دنیا» دومین مجموعه شعر عبدالملکیان است که در سال 85 منتشر شده و تاکنون به چاپ چهارم رسیده، 85 صفحه دارد، قیمتش 1300 تومان و ناشرش موسسه انتشاراتی آهنگ دیگر است. ناگفته نماند که این مجموعه شعر جایزه کتاب سال جوان را هم برده است.

نمی‌دانم تا حالا شعرهای عبدالملکیان را خوانده‌اید یا نه؟ گروس عبدالملکیان، متولد 1359 است و شعر گفتن را از دوره نوجوانی شروع کرده و به غیر از «رنگ‌های رفته دنیا» 2 دفتر شعر دیگر هم دارد. «پرنده پنهان» در سال 82 چاپ شده و تا حالا به چاپ چهارم هم رسیده و آخرین مجموعه شعرش هم «سطرها در تاریکی جا عوض می‌کنند» در سال 87 وارد بازار شده و در طول یک سال به چاپ پنجم رسیده است.

اگر قبلا شعرهایش را خوانده باشید یا همین مجموعه «رنگ‌های رفته دنیا» را بخوانید، متوجه می‌شوید که او در شعرش دنبال پیچیدگی نیست و نمی‌خواهد جوری حرف بزند که خواننده گیج بشود یا نفهمد که شاعر از این جمله یا کلمه چه منظوری داشته، اما در عین حال هم وقتی شعرهایش را می‌خوانید، طوری حرف زده که انگار همه آن چیزها را خودش تحربه کرده و صرفا حاصل تخیلاتش نیست.

خود عبدالملکیان در جایی گفته «هنرمند باید به تالیف خودش بپردازد. من در دوره‌های مختلف خودم را نوشته‌ام و اگر حرکتی در شعرهایم دیده می‌شود به گمانم باید نتیجه تحولم در زندگی باشد» گروس عبدالملکیان جایزه‌هایی مثل جایزه شعر کارنامه برای شعر پرنده پنهان را برده و از برگزیدگان جشنواره فجر و برنده سرو بلورین هم هست.

یکی از شعرهای مجموعه شعر «رنگ‌های رفته دنیا» این است:

بدون نام

به شانه‌ام زدی

که تنهایی‌ام را تکانده باشی

به چه دل خوش کرده‌ای؟

تکاندن برف از شانه‌های آدم برفی؟