فوتبال ملی ، مسوولیت ملی

بسادگی به‌دست نخواهد آمد و تیم ملی در راه این هدف بزرگ، معبرهای سخت و دشواری را پیش روی خود خواهد دید. هر چند دستیابی به این هدف، سخت و دشوار باشد، اما تیم ملی فوتبال ما با پتانسیل‌هایی که دارد، می‌تواند آرزوی 35 ساله جامعه فوتبال را محقق کند.

طبیعتا رسیدن به این خواسته نیز نیاز به راهبرد خاص خود دارد، به عنوان مثال ، امروز همه منتقدان افشین قطبی به این نتیجه رسیده اند که باید یکپارچه از سرمربی تیم و فوتبال ملی کشورشان حمایت لازم را به عمل آورند و شرایطی را فراهم سازند که تیم ملی پس از ناکامی بزرگ خود در راه حضور در جام جهانی 2010، در جام ملت‌های 2011 جبران مافات کند بنابراین در مسیر افتخار همه باید ملی فکر کنند و امیال و اهداف شخصی خود را به نفع مصالح و منافع ملی فوتبال زیرپا بگذارند.

به‌طور طبیعی وقتی رسانه‌ها عزم جزم کرده اند تا در این مسیر حرکت کنند و یاریگر تیم ملی فوتبال باشند، مسوولان فدراسیون فوتبال و کادر فنی نیز دارای مسوولیت‌های مشخص خود در راه نیل به هدفگذاری صورت گرفته هستند.

در این چارچوب، مثلا باید دیدارهای دوستانه مفیدی از سوی فدراسیون تدارک دیده شود تا در کنار اردوهای مقطعی، کادر فنی فرصت لازم را برای ارزیابی دقیق توانایی‌های تک تک ملی پوشان و ایجاد هماهنگی لازم بین آنان داشته باشد.

در کنار این مساله، کادر فنی و در وهله نخست افشین قطبی باید با سعه صدر با مسائل برخورد کند و به صرف یک انتقاد، موضع انفعالی و دفعی پیش نگیرد. یقینا اگر در راه موفقیت تیم ملی، یک بازیکن مشخص بتواند در خدمت اهداف تیمی باشد، قطبی نباید بسادگی از کنار نام وی عبور کند.

متاسفانه امروز این فضای ذهنی درباره قطبی وجود دارد که روابط او و بازیکنان از عمق لازم برخوردار نیست و صرف یک اظهارنظر ساده نیز می‌تواند این روابط را به سمت سردی و دوری طرفین از یکدیگر سوق دهد.

شاید امروز مسعود شجاعی که مدت‌هاست به تیم ملی دعوت نمی‌شود نمونه‌ای از این مساله باشد. طبعا قطبی نمی‌تواند اندیشه‌های قبلی خود را منکر شود و بازیکن بین‌المللی فوتبال ایران را نادیده بگیرد. با چنین رویکردی حتی بازیکن بزرگی چون علی کریمی نیز می‌تواند در راه موفقیت تیم ملی، ایفاگر نقش باشد.