جنجالهای بیحاصل
وظیفه مسوولان در قبال مسوولیتی که دارند، چیست؟ آیا این است که اختلافات داخلی خود را به جامعه تعمیم دهند و ذهن مردم را درگیر این مسائل کنند؟ یا این که در آرامش افکار عمومی به کارهای اصلی و وظایف خود بپردازند؟! کدامیک؟
چندی است که شاهد هستیم اختلافاتی میان برخی مسوولان بروز یافته که به بیرون نیز درز کرده است. شاید مسوولان بگویند، مردم نامحرم نیستند، اما اینگونه مسائل اختلافی را میتوان در درون و به دور از افکار عمومی طرح، بررسی و حل کرد.
درست است که مردم نامحرم نیستند، اما اینگونه مسائل تاثیرات ناهنجاری را بر روح و روان افکار عمومی جامعه بر جای خواهد گذاشت. آیا اینگونه مسائل ریز، در کشورهای دیگر مطرح میشود؟ آیا توان مسوولان آنها و فکر و ذهن آنها درگیر اینگونه مسائل و اختلافات میشود؟! آیا رسانههای آنها به اینگونه مسائل و اختلاف نظرات دامن میزنند؟!
روزنامهها و سایتهای روزهای شنبه، یکشنبه و دوشنبه را بخوانید. از انتقاد رئیسجمهور از عملکرد قوه قضاییه نسبت به مطبوعات تا پاسخ آیتالله لاریجانی به آقای احمدینژاد.
آیا در شرایط کنونی کشور، اینگونه مجادلات و بیان اختلافات جایز است؟! مسائلی از این دست بارها عنوان و مطرح شده است. بحث حجاب، زلزله، رفتن خانمها به ورزشگاه برای دیدن فوتبال، ابلاغ قوانین و... چند نمونه دیگر که البته ضمن تهیه خوراک برای رسانههای داخلی، رسانههای خارجی را نیز تغذیه کرده است. رسانههایی که ششدانگ دنبال اینگونه مسائل هستند.
غول رسانهای غرب از کاه، کوه میسازد و در افکار عمومی فرو میکند به گونه ای که حتی مردم داخل کشور نیز میتوانند از آن القائات تاثیر بگیرند. راهکار چیست؟ چه باید کرد تا رفتارهای اینگونه به جامعه کشانده نشود؟!
پاسخ بسیار ساده است، اما نیازمند عمل. مسوولان بهتر است مسائل و مشکلات را درون خود حل کنند. مگر مسوولان با یکدیگر نشست خصوصی ندارند؟ چرا آن هنگام، گلایههای خود را از هم مطرح نمیکنند؟ آیا مسوولان اصلا به این اندیشه هستند که مردم چرا باید شاهد و ناظر این جدلها باشند؟
گفت و گو
