اینترنت و خانواده

یکی از این آثار منفی در خانه و خانواده، سست شدن پیوندهای میان افراد خانواده است، البته باز هم تاکید می‌کنیم که اشاره به این موارد به معنای بدی مطلق اینترنت نیست.

در اینجا می‌خواهیم تنها به عوامل و دلایلی اشاره کنیم که براساس آنها، برخی از محققان علوم تربیتی معتقدند اینترنت می‌تواند عاملی مخرب در استحکام خانواده‌ها باشد. البته در این مجال ما داوری نمی‌کنیم و فقط نکاتی را بازگو می‌کنیم.

آن که باید مسیر را بیابد، خود شما هستید.

اطلاعات موجود می‌گویند در جوامع شهری، افراد به طور معمول هر روز چندین ساعت پای اینترنت هستند.

همچنین همه محققان بر این اعتقادند که استفاده ناصحیح از اینترنت، علت اعتیاد به اینترنت است. البته به این نکته هم توجه دارند که در عصر حاضر استفاده از تکنولوژی موبایل و اینترنت برای کودکان در زمینه آموزش و زندگی اجتماعی مهم و شاید ضروری به نظر می‌رسد و به نوعی بخشی از هویت کودکان را شامل شده است.

از یاد هم نباید ببریم که اینترنت انقلابی در روابط، آموزش و شرایط کار ما ایجاد کرده است. اما سوال اساسی این است که با این همه اطلاعات موجود در سایت‌های اینترنتی، چه میزان از آنها مورد استفاده قرار می‌گیرند؟

آنچه باعث شده محققان به خانواده‌ها هشدار دهند، زمان طولانی چت کردن و گپ و گفت با دوست‌های اینترنتی و احساس لذت از این فضاهای مجازی است؛ وقتی والدین و حتی خود بچه‌ها نمی‌توانند جلوی بازی کردن اینترنتی بیش از حد را بگیرند، یا گشت و گذار در اینترنت به یک اعتیاد تبدیل می‌شود، آن وقت است که کودکان و نوجوانان از اوضاع اطراف غافل می‌شوند و زمان‌های مفید عمر خود را چنین ساده از دست می‌دهند.

البته استفاده از اینترنت تفریحی جذاب و کاری به نسبت راحت است؛ اما زمانی که این کار تمام ساعت‌های مفید ما را در بر گیرد چه اتفاقی خواهد افتاد؟

از سوی دیگر اینترنت به دلیل اطلاعات زیادی که در اختیار ما می‌گذارد و آزادی موجود در آن، اعتیادآور است. شاید این گشت و گذارها برای بعضی از افراد مانند رها شدن طفلی در مغازه اسباب‌بازی فروشی باشد که سرگردان و شاد و خندان به هر سو می‌دود و هر لحظه جذب جاذبه‌ای می‌شود. اما هجوم این فناوری به زندگی ما آنقدر همه‌گیر شده که شاید تنها بتوان کشف و اختراع آتش، الکتریسیته و اتومبیل را با تغییرات ایجاد شده توسط اینترنت در زندگی مردم مقایسه کرد.

البته گروهی دیگر نیز عقیده‌ای متفاوت دارند. آنها می‌گویند گاهی اینترنت خود می‌تواند محملی برای نزدیک شدن اعضای خانواده باشد. زمانی افراد مجبور بودند دور از سایر اعضای خانواده به سر برند، اما حالا اینترنت این امکان را فراهم کرده تا افراد در خانه و کنار خانواده خود بسیاری از کارهایشان را به انجام برسانند. پس استفاده از اینترنت می‌تواند خانواده‌ها را به هم نزدیک‌تر کند.

اما باید پذیرفت که حقیقت چیز دیگری است. خانواده‌های آمریکایی بر این عقیده اند که نسبت به قبل زمان کمتری را با هم سپری می‌کنند؛ حتی اگر این زمان مربوط به نشستن دور یک میز یا جلوی تلویزیون باشد.

به نظر می‌رسد ما هم کم‌کم داریم به این مرحله می‌رسیم و کمتر و کمتر همدیگر را می‌بینیم. کاهش زمان کنار هم بودن خانواده‌ها با افزایش استفاده از اینترنت و محبوبیت شبکه‌های اجتماعی همراه شده است.

در این میان، خانواده‌ها بیشتر نگران کودکان و نوجوانانی هستند که زمان‌های زیادی را پای کامپیوتر می‌گذرانند.

همین نکات که شاید از نظر بعضی افراد خیلی هم مهم به نظر نرسند، می‌توانند منجر به داشتن جامعه‌ای با خانواده‌هایی ضعیف و غیرمنسجم شوند.

چرا که بعضی از افراد به قدری با اینترنت مشغول می‌شوند که زندگی شخصی یا حرفه‌ای خود را هم با مشکل مواجه می‌سازند.

پس به این نتیجه قطعی خواهیم رسید که استفاده بیش از حد از اینترنت میزان ارتباطات میان فردی را کاهش داده است. اینترنت در کنار تمام فوایدش، می‌تواند روابط اجتماعی را دچار اختلال کند. به این معنای ساده که وقتی شما به دوستان‌تان احتیاج دارید آنها کنار شما نیستند.

شاید این تنهایی انسان امروز از آنجا نشات می‌گیرد که او مدت‌هاست اغلب کارهایش را اینترنتی انجام می‌دهد. از طریق اینترنت درس می‌خواند، قبض‌های آب و برق را از طریق اینترنت پرداخت می‌کند. خرید هم اینترنتی انجام می‌شود و... پس اینترنت همه کاره و همه کس او می‌شود و تصور می‌کند دیگر نیازی به چیزی و کسی ندارد. گاهی به دوستان اینترنتی و حتی همسر اینترنتی هم راضی می‌شود.

ممکن است ما نه به بانک برویم، نه به خرید و نه برای تحقیق به کتابخانه. شاید این کارها را بتوان توسط اینترنت و از پشت صفحه نمایش کامپیوتر انجام داد. اما این صفحه جادویی دوست ما نمی‌شود!

درست است که ارتباطات و اطلاعات هیچ وقت به این اندازه و سرعت در دسترس ما نبوده است و فناوری شرایط را به قدری برای ما آسان کرده است که ما به راحتی به آن تکیه می‌کنیم؛ اما مبادا ارزش تعاملات اجتماعی را نادیده بگیریم. هیچ‌یک از اینها نمی‌توانند جای خالی اعضای خانواده و دوستان صمیمی ما را پر کنند.

پس بهتر است در کنار موارد مثبت اینترنت به نکات منفی آن هم نیم نگاهی داشته باشیم و زندگی خود را به آن نسپاریم؛ بلکه از فواید آن برای زندگی بهتر بهره بگیریم.

نیلوفر اسعدی‌بیگی
منبع: associated content.com