سوال جدی است؟!
روز گذشته خبری به نقل از روابط عمومی شرکت خطوط لوله و مخابرات نفت ایران منتشر شد که به نظر خیرهکننده و تعجببرانگیز بود. خبر حکایت از سرقت بنزین از خطوط انتقال فرآورده داشت که با اندکی تامل و دقت میتوان به ابعاد مختلف آن پرداخت.
طبق این گزارش اعضای یک باند که احتمالا باید به امور داخلی پالایشگاه و خطوط لوله و چگونگی انتقال فرآورده آشنایی داشته باشند با حفر تونلهای 20 و 5 متری از این خطوط فرآوردههای نفتی از جمله بنزین را سرقت میکردهاند که این موضوع در مسیر خطوط انتقال اصفهان رخ داده است. جالب آن که سارقان با حفر تونل زیرزمینی و جوش زدن لوله به خطوط اصلی، بنزین را به مخزن 10 هزار لیتری وارد و ذخیرهسازی کرده و پس از آن از طریق انکر انتقال میدادند.
نکته عجیب این خبر از آن جهت است که معمولا در خطوط انتقال نفت، فرآورده و گاز تجهیزات و سیستمهای کنترل پیشرفتهای وجود دارد که کوچکترین فعالیت این خطوط را در صفحات نمایش رایانه در مرکز اتاق کنترل ثبت و ضبط میکند و میزان ورود و خروج نفت، گاز یا فرآورده نیز به همان دقت و ظرافت ثبت میشود. حال چگونه است که از مدتها قبل سارقان در کمال آرامش تونلی 20 متری حفاری کرده و حتی موفق به جوشکاری روی خطوط انتقال فرآورده در حال فعالیت شدهاند؟! چگونه سیستم حفاظتی پالایشگاه و مدیریت انتقال روی رایانه پالایشگاه ایرادهایی را نشان نداده است که سارقان دست به چنین اقدامی زدهاند؟! و اساسا چگونه از دید بازرسان و نگهبانان خطوط لوله و مخابرات نفت ایران مخفی مانده و فرصت دست زدن به چنین اقدام خطرناکی برای سارقان فراهم شده است؟! کوچکترین انحراف فنی در این خطوط میتوانست خسارتهای اقتصادی بیشتر از سرقت را
به دنبال داشته باشد.
نمیتوان از کنار عملیات این باند به سادگی عبور کرد، چرا که سرقت سوخت از خطوط فعال انتقال فرآورده امری ساده نیست و تبعات فنی، اقتصادی و حتی امنیتی به دنبال دارد.
گفت و گو
