مرگی که باورم نمی‌شود

از آثار سینمایی او می‌توان به دو فیلم «تنبل قهرمان» و «کارآگاه 2» اشاره کرد.

غریب‌پور برای اولین بار سال 1346 در سنندج نمایش «آرش کمانگیر» را روی صحنه برد و بعد از آن در بسیاری از نمایش‌های دیگر در تهران و سنندج و در کنار هنرمندان نام‌آوری چون بهرام بیضایی به تجربه‌آزمایی پرداخت.

از عمده‌ترین فعالیت‌های غریب‌پور می‌توان به ترجمه و  تالیف نمایشنامه‌های مختلف ازجمله «مرغ دریایی»، «دنیای گسترده نمایش عروسکی»، «نمایش عروسکی گام به گام»، «قلعه حیوانات»، «قصه تلخ طلا» و «ددو جونور» اشاره کرد.

غریب‌پور چندی پیش نمایش «اپرای مولوی» را در تهران و چند شهر دیگر روی صحنه برد که با استقبال بی‌نظیری مواجه شد.

بهروز غریب‌پور از دردناک‌ترین اتفاق زندگی‌اش این طور حرف می‌زند: «دوستی در دوران دبیرستان داشتم که استعداد بی‌نظیری در زمینه نقاشی داشت و بعد‌ها هم نقاش برجسته‌ای شد. بعد از مدتی به دلایل نامعلومی فوت کرد».

شاید اگر غریب‌پور چند روز قبل از مرگ دوستش او را نمی‌دید، ماجرا اینقدر برایش سخت نبود: «من دو سه روز قبل از این اتفاق او را دیده بودم و با هم صحبت کردیم، اما اصلا نشانه‌هایی از مرگ در او نبود. به خاطر همین برایم غیرقابل باور بود که او را از دست بدهم».