همه اما و اگرهای شنا

عفونت‌های قارچی شایع‌ترین بیماری پوستی در استخرها و بویژه استخرهای غیربهداشتی است و برای پیشگیری از ابتلا به این بیماری‌ها، رعایت بهداشت فردی و عمومی در استخرها الزامی است. استحمام قبل و بعد از ورود به استخر، در کاهش ابتلا به عفونت قارچی بسیار موثر است.

معمولا توصیه می‌شود پس از استفاده از استخرهای عمومی، استحمام کرده و پوست بدن و موها با صابون و شامپو شستشو شود.

به گفته متخصصان آب آلوده استخر در صورت عدم ضدعفونی با کلر سبب انتقال انواع عفونت‌های دستگاه تناسلی در زنان می‌شود.

دکتر مهناز آرام، متخصص زنان در این باره می‌گوید: استفاده زنان از استخرهای آلوده‌ای که با کلر ضدعفونی نمی‌شوند سبب انتقال انواع عفونت‌های قارچی می‌شود.

او در مورد افرادی که مستعد ابتلا به عفونت‌های قارچی هستند؛ ادامه می‌دهد: زنانی که از قرص جلوگیری از بارداری استفاده می‌کنند و همچنین کسانی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند، مستعد ابتلا به عفونت‌های قارچی از طریق آب آلوده هستند.

به گفته دکتر آرام، عفونت‌های قارچی بیشترین تاثیر منفی را در زنان باردار دارد که در حالت پیشرفته منجر به پارگی کیسه آب می‌شود.

در ایجاد عفونت‌ها، محیط گرم و مرطوب کاملا موثر است، بنابراین بهتر است افراد پس از استخر استحمام کرده و به طور کامل خود را خشک نموده و از لباس‌های نخی استفاده کنند.

او می‌گوید: کسانی که از طریق آب آلوده استخر مبتلا به عفونت می‌شوند می‌توانند از پماد کلیترومازول استفاده کنند. همچنین افراد حساس بهتر است هفته‌ای 2 بار از این پماد استفاده کنند.

استفاده از وایتکس در حالی در برخی از استخرها به جای کلر رایج است که نمی‌تواند به طور کامل از بین برنده عفونت‌های موجود در آب آلوده استخر باشد.

مواد ضدعفونی‌‌کننده‌ای که در استخرها استفاده می‌شود، می‌تواند تاثیر شیمیایی منفی بر چشم‌ها داشته باشد و در نتیجه بهتر است در زمان استفاده از استخر از عینک مخصوص شنا استفاده شود.

قرمزی و التهاب پس از استفاده از استخر در افرادی که حساسیت فصلی یا خشکی چشم دارند، بیشتر بروز می‌کند.

بنابراین عینک شنا باید گونه‌ای باشد که اطراف چشم را به خوبی پوشانده و آب وارد آن نشود.

به افرادی که در هنگام شنا از عینک استفاده نمی‌کنند، توصیه می‌شود سر را زیاد زیر آب نبرند.

آسیب دیگری که ممکن است در زمان استفاده از استخر به چشم وارد شود، وارد آمدن ضربه به چشم است. در استخرهای شلوغ و پرتراکم امکان وارد آمدن ضربه به چشم افزایش می‌یابد و در چنین شرایطی باید مراقب چشم‌ها بود.

پس از خروج از آب استخر نیز توصیه می‌شود اطراف چشم‌ها به دقت شسته شود. استفاده از داروی ضدالتهاب در افرادی که حساسیت چشمی دارند نیز مفید است.

به گفته پزشکان در صورتی که نکات بهداشت فردی در هنگام شنا رعایت و استخری که انتخاب می‌شود دارای استاندارد باشد، مشکل خاصی برای چشم ایجاد نمی‌شود.

چرا کلاه شنا؟

به گفته متخصصان پوست و مو، کلر موجود در آب استخرها باعث ایجاد شوره در سر می‌شود. بنابراین استفاده از کلاه‌های مخصوص به هنگام شنا ضروری است.

در خصوص آب دریا هم به دلیل داشتن نمک، پوست سر را خشک کرده و ترشح چربی سر را کاهش می‌دهد، بنابراین برای افرادی که دارای موهای خشک هستند، زیاد مناسب نیست. در حالی که افراد دارای موهای چرب هستند به راحتی می‌توانند سر خود را زیر آب فرو برند.

افرادی که دارای موهای خشک هستند، بهتر است قبل از شنا در آب دریا موهای خود را با روغن، شستشو داده و بعد از خارج شدن نیز با آب معمولی، سر خود را بشویند.

شنا کردن در استخر نیز به دلیل دارا بودن کلر آب، خاصیت قلیایی پیدا کرده و منجر به آسیب به پوسته خارجی مو شده و شوره سر ایجاد می‌شود. به همین دلیل استفاده از کلاه‌های مخصوص شنا توصیه می‌شود. همچنین کلر موجود در آب استخرها موجب کدر شدن موی سر می‌شود. پس توصیه استفاده از کلاه و شستشوی درست مو‌ها بعد از استخر را جدی بگیرید.

دکتر حسین طباطبایی، متخصص پوست و مو با اشاره به شایع‌ترین بیماری‌های پوستی ناشی از شنا در آب استخرهای آلوده و تاکید بر رعایت نکات بهداشتی هنگام شنا به افراد دارای پوست‌های خشک توصیه می‌کند که 15 تا 30 دقیقه قبل از شنا و بلافاصله پس از شنا، دوش گرفته و از لوسیون یا کرم‌های مرطوب‌کننده استفاده کنند.

او شایع‌ترین بیماری‌های پوستی ناشی از شنا کردن در آب‌های آلوده استخر را به ترتیب بیماری‌های قارچی، باکتریایی و انگلی می‌داند و به ایسنا می‌گوید: بیماری‌های قارچی چند روز پس از تماس پوست با آب آلوده استخر، بر حسب نوع قارچ آلوده کننده، به صورت‌های مختلف، ‌علائمی روی پوست ایجاد می‌کند.

قارچ «تیناور لیکولر» شایع‌ترین بیماری‌های پوستی قارچی است و بروز لکه‌هایی سیاه رنگ، خاکستری، قهوه‌ای، زرد و صورتی از جمله علائم این بیماری است. این لک‌ها با تعریق بدن رشد کرده، با استحمام شدت رنگ آنها کاهش می‌یابد و در مواردی نیز با خارش پوست همراه است.

این بیماری با حمام روزانه، تعویض لباس و خشک کردن بدن به طور کامل بهبود می‌یابد؛ اما در مواردی که به این صورت بهبودی حاصل نمی‌شود، فرد مبتلا باید تحت درمان داروهای موضعی و خوراکی قرار گیرد.

دکتر طباطبایی استفاده از صابون و شامپوهای معمولی استاندارد با pH قلیایی را برای افراد با پوست معمولی و شوینده‌های مخصوص پوست خشک با pH اسیدی را برای افراد با پوست خشک مناسب اعلام می‌کند.

او به زنان توصیه می‌کند که با آرایش وارد آب نشوند. به دلیل چربی مواد آرایشی، صورت خاستگاه مناسب میکروب‌ها می‌شود؛ بنابراین بهتر است قبل از ورود به استخر عمومی صورت کاملا با آب و صابون شسته شود.

کسانی که در تابستان به استخر‌های رو باز می‌روند، بهتر است با دقت بیشتری این قسمت را بخوانند.

آفتاب سوختگی جزو آن دسته از بیماری‌هایی است که بر اثر تماس طولانی‌مدت پوست با نور آفتاب به وجود می‌آید. عوارض این بیماری از خود آن با اهمیت‌تر است، ممکن است آفتاب سوختگی اثرات منفی خود را به سرعت نشان ندهد و پس از 10سال این عوارض نمایان شود.

شنا کردن در استخرهای روباز از عوامل ابتلا به بیماری آفتاب سوختگی است. تابش اشعه خورشید به آب استخرها و برخورد اشعه‌های آن به پوست باعث بروز این بیماری می‌شود.

قرمزی، پوسته‌ریزی و تورم که بیشتر در قسمت سر و گردن، صورت و پشت دست‌ها ایجاد می‌شود و نیز شدید بودن تهوع، بی‌حالی و تب را از علائم آفتاب سوختگی است.

برخی از افراد برای برنزه شدن ساعت‌ها زیر تابش نور آفتاب قرار گرفته و یا از موادی برای برنزه کردن پوست خود استفاده می‌کنند در حالی که انجام این کار خطر ابتلا به سرطان پوست را افزایش می‌دهد. به همین دلیل معمولا توصیه می‌شود از انجام این عمل خودداری شود.

متخصصان به شناگران استخرهای روباز نیز توصیه می‌کند که 15 تا 30 دقیقه قبل از این که در معرض آفتاب قرار بگیرند تمامی قسمت‌های باز و فاقد پوشش پوست بدن، با کرم‌های ضد آفتاب و SPF حدود 20 تا 30 درصد، محافظت شود. همچنین در صورت خارج شدن مکرر از استخر، باید حداقل هر 2 ساعت یکبار استفاده از کرم ضد آفتاب تجدید شود.

مریم روزبهانی