برنامه هفت زیر تیغ طنز

مسابقه پیامک هفت: در این مسابقه می‌توان سوالات متنوعی را طراحی کرد. چند نمونه از این سوالات برای پربارتر شدن برنامه پیشنهاد می‌شود:

74 درصد

86 درصد

95 درصد

ـ بازی زیرپوستی او در این نقش

ـ ایفای روان و یکدست نقش عزراییل در فیلم‌های قبلی‌اش

ـ خلاقیتش در ایفای نقش و ارائه شمایلی باورپذیر از عزراییل

ـ جذب گیشه

36 بار

24 بار

اصلا پخش نشده است

الهه

الناز

المیرا

السا

زمهریر ـ اخراجی‌ها 2

اخراجی‌ها 2 ـ زمهریر

هامون ـ سنتوری

طعم گیلاس ـ‌ درباره الی

هفت می‌تواند به تقلید از «دوربین 90» بخشی به نام «دوربین هفت» را راه‌اندازی کند. در این بخش تمامی سینمادوستان می‌توانند عکس‌ها و فیلم‌هایشان را به نشانی اینترنتی برنامه ارسال کنند. اگر این بخش راه بیفتد احتمالا این عکس‌ها و فیلم‌ها را شاهد خواهیم بود.

مجری برنامه: آقایی که اسمشان را ننوشته‌اند از یکی از محله‌های جنوبی شهر تهران برای ما تصویری ارسال کردند با عنوان «استقبالی که چشمگیر بود!» همان طور که می‌بینید تصویر متعلق به یکی از سالن‌های سینماست که فقط در آن یک نفر نشسته و فیلم هم در حال پخش شدنه. در اینجا می‌بینیم که همان یک نفر هم داره از سالن خارج می‌شه. احتمالا یادش رفته چیپس و پفک بخره. شاید هم سالن رو داره به نشانه اعتراض ترک می‌کنه. آقا! یک نفر بره به آپاراتچی بگه که دستگاهش رو خاموش کنه. سالن خالی شد. اسرافه به خدا. نه از اتاق فرمان به من اشاره می‌کنن یک نفر هنوز توی سالن باقی مونده. همین آقایی که داره با موبایلش تصویر می‌گیره همچنان در سالن حضور داره. آقا خدا قوت! چه می‌کنه این یک تماشاگر!

ـ آقایی به نام ج.چ، عکسی برای ما ارسال‌کردن درباره برگه قرارداد یکی از بازیگران نقش اول فیلمی که چند وقت پیش روی پرده بود. همون طور که می‌بینید این آقای بازیگر برای این چند دقیقه‌ای که توی فیلم نشون داده شدن 40 میلیون تومان به کارگردان پول پرداخت کردن. یکی از برنامه‌ها رو باید اختصاص بدیم به موضوع «نقش‌فروشی».

ـ عنوان تصویر بعدی هست: «ما که نمی‌فهمیم داره چی می‌گه» این تصویر رو از داخل سالن سینما گرفتن. فیلم در حال پخش شدنه، ولی صدای بازیگراش واضح نیست. متاسفانه تصویر اینقدر ماته که نمی‌شه فهمید کدوم فیلم داره نمایش داده می‌شه. اگر اسم فیلم و سالن را نوشته بودن، می‌شد پیگیری کنیم. فکر می‌کنم صدایی که می‌شنویم صدای یک کودک خردسال دختر باشه. البته توی این فیلم‌های فعلی که همچین شخصیتی نداریم.

ـ دوستمون برای تصویرشون عنوان «ترسناکی که خنده‌دار بود» رو انتخاب کردن. همون طور که می‌بینید یک نفر داره جیغ می‌کشه و ملتی که توی سالن هستن دارن قهقهه می‌زنن. ما قبلا هم درباره این بحث کردیم که چرا فیلم‌های ژانر وحشت، ترسناک نیستند و نمی‌ترسانند. بعدا مفصل‌تر به این بحث می‌پردازیم. چند تا تصویر هم داریم درباره آبخوری سالن‌های سینما که وقت نداریم نشونشون بدیم.

مجری: در بخش «بحث داوری» قصد داریم با حضور کارشناس داوری یکی از فیلم‌های روی پرده رو بررسی کنیم. برخی دوستان زنگ زدن و گفتن دکور برنامه‌تون ما رو یاد کارتون «پلنگ صورتی» می‌ندازه. همین جا بگم که رنگ دکور هیچ ربطی به اسم فیلم‌های «قرمز» و «صورتی» که من ساختم نداره. خب می‌ریم سراغ فیلم «پوپک و مش ماشاالله» با حضور کارگردان و کارشناس برنامه. آقای کارشناس به نظر شما این فیلم یک جورهایی شبیه فیلمفارسی‌های دهه 50 بود یا نبود؟

کارشناس داوری: به نظر من... 

مجری: خیلی ممنونم از نظر شما. من هم معتقدم که فیلمفارسی بود. شما دوستان می‌تونید با ارسال پیامک به ما بگین که این فیلم یک فیلمفارسی بود یا نه. این شخصیت مرد غیرتی بی‌منطق رو تا به حال توی 400 تا از فیلمفارسی‌های نازل دیدیم. عشق مرد پیر و دختر جوون رو هم زیاد داشتیم. این که یک نفر از فرنگ بیاد ایران که 100 بار تکرار شده. من یادم می‌یاد 40 سال پیش از مدرسه فرار می‌کردیم و می‌رفتیم دیدن این جور فیلم‌ها. اون موقع خیلی دوست داشتم که وارد سینما بشم. یادمه می‌رفتیم لاله‌زار یه بلیت‌فروشی بود به نام حسن‌آقا. بعدش هم یخ در بهشت می‌خوردیم. نظر شما چیه آقای کارشناس؟

کارشناس داوری: نه فیلمفارسی نبود. چون که...

مجری: اما به نظر من فیلمفارسی بود. این فیلم حدود 50 دقیقه وقت تلف شده داشت. دوستان من حرکت آهسته این فیلم رو تهیه کردن. جاهایی که داستان به جلو پیش نمی‌ره. وقت رو نگه داشتن که فیلمش رو با هم می‌بینیم.

کارگردان: من به این «صحنه آهسته» اعتراض دارم. اونجایی که شخصیت فیلم حرکات موزون انجام می‌ده، جزو داستانه. به هر حال دو نفر با هم ازدواج کردن و یک عده دارن شادی می‌کنن.

کارشناس داوری: آره. شما از پیژامه و آفتابه هم استفاده دراماتیک کردین. یعنی این ابزار به خدمت محتوا و ساختار اومدن، اما چرا اینقدر زیاد آقای کارگردان؟

کارگردان: نه. زیاد نیست. تماشاگرا با دیدن این صحنه‌ها حسابی می‌خندن. «کل یوم» خوشحال از سالن تاریک سینما می‌رن بیرون. وقتی پوپک به ایران میاد از دیدن این شیء ذوق‌زده می‌شه. کجاش عجیبه؟

مجری: ما صحنه آهسته این سکانس رو تهیه کردیم. (فیلم پخش می‌شود) همان طور که می‌بینین توی این صحنه «پوپک» می‌تونست بره با یک شیء دیگه عکس یادگاری بگیره. توی اتاق این همه چیز بود واسه ذوق‌زده شدن. شما سال گذشته خودتون از این جور فیلم‌ها انتقاد کردین. شما می‌خواستین فیلمتون رو توی پیاده‌رو‌ها آتش بزنید.

کارگردان: این کارشناس داوری شما خودش این کاره نیست. ایشون خودشون تا حالا چند تا فیلم ساختن؟

مجری: تا حالا 10 هزار نفر توی برنامه شرکت کردن و 51 درصد اعتقاد داشتن که کار شما فیلمفارسی بود.

کارگردان: من به این نظرسنجی اعتراض دارم. چون اقوام من پیامک فرستادن، اما پیامکشون به برنامه شما نرسیده.

مجری: نه. ما شماره اقوام شما رو در آوردیم که پیامک زدن فیلم شاهکار بود و پیامکشون هم ثبت شده. دوستان به ما اطلاع می‌دن که وقت برنامه به پایان رسیده. تا هفته بعد خدانگهدار.