کدام صلح؟

این نشست در حالی به نام فلسطین و روند صلح برگزار شد که بررسی تحولات نشانگر ادامه قرار داشتن اعراب در توهم صلح با رژیم صهیونیستی با حمایت آمریکا می‌باشد. کشورهای عربی در حالی دلبسته حمایت آمریکا از روند صلح شده‌اند که در نقطه مقابل از یک سو صهیونیستها بدون پایبندی به تعهدات گذشته و حتی قوانین و قطعنامه‌های بین‌المللی به اشغال اراضی فلسطینی‌ها و آواره‌سازی آنها ادامه می‌دهند، محاصره غزه ادامه دارد، تهدیدات علیه کشورهای منطقه تشدید شده است.

از سوی دیگر آمریکا نیز صراحتا در کنار رژیم صهیونیستی قرار گرفته و حمایت از اهداف این رژیم را امری خلل ناپذیر عنوان می‌کند. چنانکه هیلاری کلینتون وزیر خارجه و باراک اوباما رئیس جمهور صراحتا با هر گونه اقدام علیه این رژیم مخالفت و روابط با آن را همیشگی عنوان کرده‌اند. در چنین شرایطی اعراب که در برابر تجاوزگری‌ها و تهدیدات صهیونیستها سکوت کرده و بعضا به حمایت رسانه‌ای و تبلیغاتی از آن پرداخته‌اندکه نمود آن را در مواضع مصر در قبال حزب الله می‌توان مشاهده کرد، همچنان در حال برگزاری اجلاس‌هایی برای روند سازش می‌باشند.

بسیاری از ناظران سیاسی برگزاری نشست قاهره را تکرار ژستهای به اصطلاح صلح طلبانه کشورهای عربی و کمک به فلسطین می‌دانند که هیچ دستاوردی جز گرفتن عکسهای یادگاری حاصلی به همراه ندارد چرا که اصلی‌ترین اصل یعنی مقابله با رژیم صهیونیستی، کمک به شکستن محاصره غزه، اعمال فشار بر آمریکا برای دوری از رژیم صهیونیستی و در نهایت حمایت از سلاح مقاومت به عنوان تنها نیروی بازدارنده رژیم صهیونیستی در منطقه صورت نمی‌گیرد.

آنها در حالی با امید به وعده‌های آمریکا باردیگر رویکرد به روند سازش را مورد تاکید قرار داده که ملت فلسطین آن را تکرار سیاست‌های سوخته گذشته برای اجرای اهداف صهیونیست‌ها و آمریکا ارزیابی و با آن مخالفت کرده‌اند.

کشورهای عربی در این نشست مانند سایر نشستها فقط شرایطی را برای انحراف افکار عمومی از تحولات واقعی فلسطین به نشست قاهره و در اصل خرید زمان برای ادامه تجاوزگری صهیونیستها و بازیگری مشکوک آمریکا در منطقه فراهم آوردند که مسلما دستاوردی برای فلسطین و منطقه به همراه نخواهد داشت در حالی که تغییر این رویه و رویکرد واقعی به مقاومت می‌توانست حلال تمام این مشکلات حتی همسو ساختن آمریکا با اعراب در جهت مقابله با رژیم صهیونیستی باشد.

قاسم غفوری-جام جم آنلاین