کمربند خانوادگی!

تاریخچه کمربند: صرف سال‌ها کار کارشناسی از سوی نخبگان ما گواه سیر تطور تدریجی و تکاملی این فرآیند عظیم است که به اجمال می‌توان به چند دوره تاریخی بسته‌بندی‌اش کرد:

1ـ بستن کمربند شخص راننده: در این دوره، کارشناسان خودروسازی پس از مشاهده هزاران تصادف جزئی و کلی منجر به هزاران نقص عضو و مرگ درجا از ناحیه ضربه مغزی شدن، به این کشف مهم نایل آمدند که اگر کمربند گران است، لااقل راننده باید کمربند ببندد تا طبق قوانین بین‌المللی و بنا به مسائل وجدانی بشری، آخرین نفری باشد که پس از پرتاب شدن دیگر سرنشینان، از خودرو ـ یا با خودرو ـ پرتاب شود. در این برهه، باز بعضی از راننده‌ها بودند که چون به فلسفه کمربند ایمان محکم نداشتند، گاهی سمبل‌بندی می‌کردند و مثلا کمربند را تا نصفه می‌آوردند تا نواحی جلوی شکم و از آنجا به ادامه آن یک لنگ می‌بستند که هم شکمشان معذب نباشد و هم از دور کمربند به نظر بیاید و جریمه نشوند.

2ـ بستن کمربند نفر جلویی: در این دوره مهم تاریخی، کارشناسان خودرو به این کشف مهم علمی ــ تجربی نایل آمدند که علاوه بر راننده، سرنشین جلویی و نفر کنار راننده هم آدم است و این قضیه از طریق نگاه کردن به آینه جلوی ماشین نیز قابل اثبات و مشاهده است. در این مقطع حساس از تاریخ معاصر بود که دیگر راننده‌ها نمی‌توانستند جلوی ماشین، 2 نفر سوار کنند؛ طوری که دنده‌هایشان در همدیگر فرو رود.

3ـ بستن کمربند به جماعت: در این برهه استرات‍‍ژیک بالاخره با استفاده از نظرات راننده و دیگر سرنشین جلویی خودروها، کارشناسان به این مهم دست یافتند که اگر سرنشینان عقب ماشین نیز کمربند ببندند، از ماشین به بیرون پرت و پلا نمی‌شوند، مگر خودشان تمایل داشته باشند که در این صورت قانون وارد حریم خصوصی و تصمیم‌گیری شخصی آنان نخواهد شد. خودشان آزادی مطلق دارند که درباره آینده و نحوه خروجشان از ماشین تصمیم بگیرند. از این مقطع، تمامی سرنشینان خودروها به صورت یکسان و علی‌السویه، همزمان با خوشه‌بندی شدن، اقدام به بستن کمربندهای ایمنی نیز خواهند کرد که ان‌شاءالله در صورت هرگونه تصادفی (ولو حسن تصادف) هیچ آسیبی به کسی نرسد.

رضا رفیع