براون در گرداب

البته بسیاری از ناظران سیاسی این نشست را اقدامی برای برون رفت اشغالگران از ناکامی‌ها و شکستهایشان می‌دانند. چرا که این کشورها در صورت موفقیت در ادامه جنگ هرگز حاضر به پذیرش نقش سایر کشورها و حتی سازمانهای بین‌المللی در امور افغانستان نمی‌باشند.

نکته اساسی در قبال اجلاس لندن دلایل و اهداف انگلیس از برگزاری این نشست است. بررسی پرونده انگلیس به ویژه شخص براون نخست وزیر بیانگر چالشهای گسترده‌ای است که ادامه این روند می‌تواند حتی به حذف براون و حزب حاکم کارگر منجر شود. انگلیس در عرصه داخلی با بحران‌های شدید اقتصادی و اجتماع مواجه است در حالی که براون نیز برای مقابله آن نتوانسته فعالیت چندانی داشته باشد.

وضعیت داخلی انگلیس و نارضایتی مردمی چنان گسترده است که نظر سنجی‌ها از پیروزی حزب محافظه کار در برابر حزب کارگر براون در انتخابات پارلمان حکایت دارد که پس از سال شکست سختی برای حزب کارگر قلمداد می‌شود. در عرصه جهانی به ویژه در حوزه خاورمیانه و افغانستان نیز انگلیس جایگاه مطلوبی ندارد. از یک سو انگلیس نیز مانند آمریکا در جنگ افغانستان گرفتار شده و هزینه‌های بسیاری پرداخته در حالی که حاصل چندان نداشته است.

از سوی دیگر جنگ ‌طلبی‌های انگلیس در منطقه به ویژه حمایت از رژیم صهیونیستی اعتراض افکار عمومی را به همراه داشته است. در چنین شرایط لندن با برگزاری نشست افغانستان امید دارد تا ضمن سرپوش نهادن بر مشکلات داخلی خود را پیرو صلح و امنیت جهان معرفی کند تا شاید بتواند افکار عمومی انگلیس و عرصه جهانی را با سیاستهای خود همسو سازد.

به عبارتی براون به دنبال راه فراری برای کاهش انتقادها از سیاستهایش می‌باشد. البته آنها مانند آمریکا اهدافی چون تامین هزینه‌های جنگ و توجیه ادامه اشغال افغانستان را نیز پیگیری می‌کنند اما در نهایت کاستن از انتقادهای داخلی و بهره برداری از آن در جهت انتخابات اولویت اصلی براون است.

با تمام این تفاسیر برگزاری نشست مذکور که بیانگر شکست در طرح‌های اجرایی در افغانستان است و نیز برگزاری تظاهرات ضد جنگ در آستانه برگزاری این نشست در انگلیس را می‌توان نشانه‌هایی بر شکست این طرح براون دانست هرچند که آنها در تبلیغات رسانه‌ای از موفقیت این طرح سخن به میان خواهند آورد.

جام جم آنلاین-قاسم غفوری