بیا فالت بگیرم

در سرمای آغازین زمستان، دور کرسی نشستن و تا نیمه شب میوه و آجیل خوردن و به فال حافظ گوش کردن از ویژگی شب یلداست. فال حافظ و فال کوزه از جمله رسم‌هایی است که در شب یلدا اجرا می‌شود. در فال کوزه خانواده‌ها باید در شب قبل از یلدا شیئی را به دلخواه داخل کوزه بیندازند و نیت کنند. این کوزه در شب در محلی تاریک گذاشته می‌شود و در شب یلدا کوزه را بیرون می‌آورند و گرد آن می‌نشینند. در این هنگام یکی از بزرگان فامیل اشعار باباطاهر را می‌خواند و یکی دیگر از بزرگان با اتمام هر شعر، یک شیء را از داخل کوزه بیرون می‌آورند.

در بعضی دیگر از نقاط ایران هم خواندن اشعار شعرای دیگر رواج دارد. بیان خاطرات و قصه گویی پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها نیز یکی از مواردی است که یلدا را به یادماندنی‌تر می‌کند. اما همه اینها بهانه‌هایی است تا خانواده‌ها گرد یکدیگر جمع شوند و بلندترین شب سال را با شادی و صفا سحر کنند.

حالا بگذارید من برای شما قبل از آمدن یلدا فال بگیرم که هم فال است و هم شعر. نیت کنید. نیت کردید؟ این هم شعر:

روی بنما و مرا گو که ز جان دل برگیر

پیش شمع آتش پروانه به جان گو درگیر

در لب تشنه ما بین و مدار آب دریغ

بر سر کشته خویش آی و ز خاکش برگیر

ترک درویش مگیر ار نبود سیم و زرش

در غمت سیم شمار اشک و رخش را زر گیر

چنگ بنواز و بساز ار نبود عود چه باک

آتشم عشق و دلم عود و تنم مجمر گیر

در سماع آی و ز سر خرقه برانداز و برقص

ور نه با گوشه رو و خرقه ما در سر گیر

صوف برکش ز سر و باده صافی درکش

سیم درباز و به زر سیمبری در بر گیر

دوست گو یار شو و هر دو جهان دشمن باش

بخت گو پشت مکن روی زمین لشکر گیر

میل رفتن مکن ای دوست دمی با ما باش

ز لب جوی طرب جوی و به کف ساغر گیر

رفته گیر از برم وز آتش و آب دل و چشم

گونه‌ام زرد و لبم خشک و کنارم تر گیر

حافظ آراسته کن بزم و بگو واعظ را

که ببین مجلسم و ترک سر منبر گیر