مکث

راهی که باید عوض شود

کسی نمی‌داند اگر نمایشگاه مطبوعات برگزار نشود، چه اتفاقی می‌افتد؟ اما هستند کسانی که معتقدند برپایی این نمایشگاه هم تا به حال نه دردی از مطبوعات و اهالی رسانه دوا کرده و نه افقی تازه پیش روی آنها گشوده است.برخیهمآن را فرصتی برای رودررویی با مخاطب می دانند.اگر عینک بدبینی و خوش‌بینی را از روی چشم‌هایمان برداریم و بخواهیم واقعیت وجودی این نمایشگاه را بررسی کنیم باز هم جای چیزی عوض نمی‌شود.

کد خبر: ۲۹۰۳۶۹

نمایشگاه مطبوعات انگار بدون تعریف یا هدفی مشخص تنها سالی یک بار برگزار می‌شود تا جای خالی‌اش در بین رویدادهای ریز و درشت عرصه فرهنگ این دیار به چشم نیاید. درست مثل امسال که این نمایشگاه از 27 مهر کارش را در مصلی آغاز کرد و 4 آبان هم به کارش خاتمه داد .

در این رویداد انگار فقط برپایی غرفه برای مطبوعات و خبرگزاری‌ها تعریف شده و قرار نیست رنگ و بوی دیگری بیابد. اگر مراد فقط عرضه مطبوعات در فضایی نمایشگاهی است که راه از روز اول بیراهه بوده است. مطبوعات سال‌های سال است که هر روز روی پیشخوان دکه‌ها عرضه می‌شوند و طی این سال‌ها مخاطبان خود را نیز یافته‌اند. حال اگر آنها را در زمانی معین زیر یک سقف جمع نکنیم چه اتفاقی می‌افتد؟ شاید بعد از گذشت 16 دوره از برپایی چنین رویدادی وقت آن رسیده باشد تا بدون هرگونه حب و بغض ساز و کار برپایی این رویداد یک بار از زوایایی مختلف موردنقد و بررسی قرار گیرد تا ضعف‌ها و کاستی‌های آن مشخص شودو بعد براساس آنها تعریفی تازه از برپایی این نمایشگاه شکل بگیرد.

در این تعریف تازه ابتدا باید هدف از برپایی چنین نمایشگاهی مشخص شود، این که می‌خواهیم با برپایی این رویداد به چه اهدافی دست پیدا کنیم. بعد براساس این اهداف برنامه‌هایی برای رسیدن به آنها تدوین شود و یک خانه‌تکانی اساسی او ساز و کار اجرای این رویداد صورت بگیرد.

به عنوان مثال نمایشگاه کتاب در همه جای دنیا برگزار می‌شود و هدف از برگزاری آن هم روشن است.

ناشران کتاب‌های جدید و قدیمی‌شان را با تخفیفی ویژه به خریداران عرضه می‌کنند و نمایشگاه بهانه‌ای می‌شود برای دیدارهای فرهنگی، انعقاد قراردادهایی تازه در حوزه نشر و تبادل آثار بین ناشران کشورهای مختلف.

یا مثلا در نمایشگاه خودرو آخرین دستاوردهای صنایع خودروسازی کشورهای مختلف عرضه می‌شود و آخرین مدل‌ها رونمایی می‌شوند.

در نمایشگاهی که خاص محصولی روزانه (مطبوعات)‌ است که هر روز روی دکه‌ها عرضه می‌شود و مخاطبانش هم مشخص هستند، باید چه راهکاری اندیشید. واقعیت این است که در هیچ جای جهان چنین نمایشگاهی برای رسانه‌ها برگزار نمی‌شود. هر چه هست، همایش و سمینار با حضور اصحاب قلم است آن هم برای تبادل نظر، بررسی وضع موجود و ترسیم افق آینده و دست آخر ارائه دستاوردهای مهم موسسه‌های مطبوعاتی در حوزه‌هایی خاص.

پس از 16 دوره پیمودن مسیری ‌مشخص انگار ادامه این راه نه لطفی دارد و نه اشتیاقی برمی‌انگیزد و شاید وقت آن رسیده که مسیری تازه ترسیم شود.