به رنگ خون

قدیمی‌ترین باند قدرتمند، باند آدام لپرز بوده است. این‌گونه باندها در بسیاری از کشورهای اروپایی و آمریکا هنوز هم با نام‌های گوناگون فعالیت می‌کنند و در آسیا نیز در هندوستان، چین، ژاپن و روسیه باندهای معروفی مانند سرمار، یاکوزا و ... فعال هستند.

فعالیت در برخی از این باندها در خانواده از پدر به پسر منتقل می‌شده و ممکن بود ریاست یک باند برای حدود نیم یا یک قرن در یک خانواده بماند و حتی با مرگ عضو اصلی، به فرد سومی ‌که رابطه خونی با سرکرده ندارد، منتقل شود.

در آمریکا یکی از قدیمی‌ترین باندها حدود سال 1850 در نیویورک سیتی تاسیس شد که پس از آن حدود 200 باند دیگر نیز راه‌اندازی شد. تقریبا در همین دهه در لس‌آنجلس نیز چند باند تاسیس شد و به کارهای خلاف قانون پرداخت تا جایی که در اداره پلیس نیز بخش خاصی برای پیگیری کار باندها به راه افتاد.

کار به جایی رسید که سال 1920 حدود 1000 باند در شیکاگو فعالیت می‌کردند و به قاچاق محموله‌های گوناگون مانند دارو، مواد مخدر و حتی انسان می‌پرداختند.

درگیری باندها با قاچاق مواد مخدر دهه‌های 1970 و 1980 به اوج رسید اما پس از آن، با یک کاهش نسبی به معاملات و مبادلات خلاف قانون ادامه دادند.

درباره ساختار باندها موارد مشترکی در اکثر آنها وجود دارد که عبارتند از:

- افرادی که اعضای دائمی‌ هستند و تا پایان عمر در باند باقی می‌مانند.

- این اعضا که عموما از روسا و سرکرده‌های باند هستند، حدود 5 تا 10 درصد اعضا را تشکیل می‌دهند و در عملیاتی که امکان خطر جانی یا مرگ داشته باشد نیز بندرت حضور می‌یابند و صرفا به کشیدن نقشه یا رهبری گروه می‌پردازند.

- اعضای جوان که عموما بین 14 تا 17 سال دارند به کارهایی مانند سرقت و کارهایی با اصل پولی و مالی می‌پردازند و از سوی اعضای سرکرده حمایت می‌شوند.

- حدود 37 درصد اعضای عموم باندهای آمریکا و اروپا را سیاهپوستان تشکیل می‌دهند.

و اما یکی از باندهایی که با نام «به رنگ خون» در لس‌آنجلس از سال 1972 کار خود را شروع کرده و هنوز فعال است اصلیت آفریقایی ‌ آمریکایی دارد و به کارهایی مانند سرقت، قاچاق مواد مخدر و قتل مشغول است و در کل کشور آمریکا نیز در انواع کارهای غیر قانونی دست دارد. نماد گروه نیز لباس‌هایی با بالاتنه قرمز برای اعضای آن است.

اعضای گروه سال 1996 خشن‌تر از گذشته ظاهر شده و در خیابان‌ها به شکل‌های گوناگون موجب آزار و اذیت مردم شدند و با چاقوکشی و زورگیری پرونده خود را سنگین‌تر کردند.

از جمله کشورهایی که دارای باندهای بزرگ هستند، می‌توان به چند مورد اشاره کرد: ایرلند، استرالیا، آمریکا، کانادا، جامائیکا، نیوزیلند و روسیه.

اما شاید این سوال برایتان پیش آمده باشد که افراد اصولا با چه انگیزه‌ و دلایلی به این باندها ملحق می‌شوند؟

فقر

بسیاری افراد که فاقد توانایی‌های تخصصی و ارزش‌های فکری بوده‌اند، ترجیح می‌دهند به دلیل فقر و نبود امکانات مالی برای گذراندن زندگی به باندهای مختلف بپیوندند تا با دستمزدی که از این راه کسب می‌کنند، اموراتشان را بگذرانند. البته گفتنی است، انگیزه تمام اعضا این نیست و برخی به دلیل افکار ناسالم و نبود ارزش‌های فکری به این کار وارد می‌شوند.

فشارهای خارجی

برخی افراد حتی در دبیرستان یا محیط‌های کاری از سوی اطرافیان و دوستان به پیوستن این نوع گروه‌ها تشویق می‌شوند و از آنجا که بسیاری از نوجوانان و جوانان کنجکاو هستند با تعریف دیگران اغوا شده و توانایی نه گفتن ندارند و به این نوع باندها می‌پیوندند.

ناامیدی

اگر فقر یک وضعیت زندگی تلقی شود، ناامیدی یک وضعیت فکری و مغزی است که فرد را به خیلی از ناکجا آبادها می‌رساند. برخی افراد در زندگی چنان به بن بست و تنگنا رسیده‌اند که از همه چیز و همه جا ناامید شده‌اند و به بیان خودشان، دیگر چیزی برای از دست دادن ندارند پس به این گروه‌ها می‌پیوندند تا شاید زندگی متفاوت‌تری از گذشته را تجربه نمایند.

به عبارت دیگر این گروه تصور می‌کنند که بی‌کس هستند اما با پیوستن به چنین تشکل‌هایی خانواده‌ای پیدا می‌کنند و شاید وجودشان برای کسی مهم باشد که البته این هم به دلیل نبود ارزش‌های فکری و مذهبی است.

مترجم: سحر کمالی نفر
منبع:city-data.com