پارتی بازی در اینترنت

برخلاف تصور عامه ، کاریابی از طریق اینترنت ممکن است نتواند شانس فرد را برای یافتن کار مناسب افزایش دهد.

کد خبر: ۲۷۹۹۴

خانم کریستین فونتین که چنین عقیده ای دارد، در نشست سالانه انجمن جامعه شناس امریکا که در آتلانتا برگزار شده بود، نتایج بررسی ها و مطالعات خود را در این زمینه عنوان کرد. فونتین معتقد است که : «همه مردم تصور می کنند که اینترنت یک فناوری جدید است که می تواند کمک بزرگی برای کاریابی باشد؛ اما در واقع این طور نیست». این دانشجوی دوره دکتری دانشگاه واشنگتن برای تحقیق خود یک نمونه 50هزار نفری از زنان خانه دار امریکایی را برای بررسی 2گروه از کارگران بیکار استفاده کرد. گرچه تفاوت بین این افراد کوچک بود، اما از نظر آماری تفاوت معنی داری بین آنها وجود داشت . در گروه اول افرادی بودند که تا آگوست 1998 استخدام شده بودند ، آنهایی که از اینترنت استفاده کرده بودند احتمال پیدا شدن کار برایشان در عرض 3ماه ، 3درصد بیشتر از گروه دیگر بود که از اینترنت استفاده نکرده بودند. در گروه دوم نیز که تا دسامبر سال 2000 بیکار بودند ، آنهایی که از اینترنت برای کاریابی بهره گرفته بودند شانس کاریابی آنها در عرض 3ماه 4درصد کمتر از کسانی بود که بدون اینترنت به دنبال کار بوده اند. فونتین دلایل اصلی این کاهش را در تعداد افراد یابنده کار در عرض این 2سال در کیفیت اطلاعاتی که در اینترنت درخصوص شغل مشخص وجود دارد و نیز افزایش افرادی که از اینترنت به عنوان ابزار جستجوی کار استفاده می کنند و نیز سیل تقاضانامه های کاری می داند که همه این عوامل سبب شده اند کارفرمایان در رسیدگی به تقاضانامه ها و دسته بندی آنها و انتخاب فرد مناسب ، دچار مشکل شوند. گرچه اطلاعات بسیار زیادی در اینترنت موجود است و اکثر آنها نیز بسیار مفیدند، اما الزاما این اطلاعات ممکن است در رابطه با کار نباشند. به عنوان مثال سایت هایی از قبیل Monster برای شما مشخص نمی کنند که کدام شغل مناسب شماست و یا این که در چه کارهایی احتمال استخدام شدن بیشتری دارید. فونتین دریافته است که با افزایش تعداد کاربران اینترنتی ، این شبکه جهانی از ارزش کمتری در یافتن کار مناسب برای کاربران برخوردار می شود. به عنوان مثال در آگوست 1998 فقط 13درصد کاربران اینترنت از این طریق به دنبال شغل مناسب خود بودند؛ اما در دسامبر سال 2000 میلادی این درصد تقریبا 2برابر شد و به 25درصد رسیده است . همچنین در اوایل استفاده از اینترنت ، تنها کسانی که تحصیلکرده بودند برای کاریابی از این طریق اقدام می کردند و کارفرمایان مطمئن بودند که این متقاضی آدم تحصیلکرده و ماهری است ؛ اما با رشد استفاده از اینترنت این مزیت نیز حذف شد و با افزایش متقاضیان کاریابی مشکلات زیادی برای کارفرمایان به وقوع پیوست . به این ترتیب صاحبان کارها به توصیه نامه های افرادی که متقاضیان را می شناختند و مورد اعتماد آنها نیز بودند، روی آوردند و در حقیقت «پارتی بازی» جای خود را در اینترنت نیز باز کرد. خانم فونتین همچنین اشاره می کند که در بیشتر مواقع افرادی که با اینترنت شغل خود را یافته اند ، در موقعیت هایی متزلزل قرار داشته اند. مردم تصور می کنند که اینترنت می تواند همه چیز را تغییر دهد. گرچه این امر تا حدی صادق خواهد بود؛ اما وقتی پای کاریابی به میان می آید ، این معضل قدیمی و حل نشدنی «پارتی» بازهم جلوه می کند. پس صرف این که شما اطلاعات زیادی درباره کار خاصی دارید ، به این مفهوم نیست که بتوانید آن کار را به چنگ آورید.