شاید دیر شود

مردم از مجلس ششم چه تصویری دارند؛ آیا این سخن درست است که تلقی عمومی از مجلس ششم شبیه تصویری است که از شورای شهر قبلی تهران داشتند؛ یعنی صحنه منازعه ، مجادله و درگیری .

کد خبر: ۲۶۶۵۰

حال که به ماههای پایانی عمر مجلس ششم نزدیک می شویم ، این مجال برای صاحبنظران و البته عموم مردم فراهم می شود که با جامعیت بیشتری این دوره را ارزیابی کنند و جهت گیری ها، اقدامات و مصوبات را اولا نسبت به سایر دوره ها، ثانیا نسبت به مقتضیات روز و ثالثا نسبت به توقعی که از مجلس ششم می رفت در بوته نقد بگذارند. و این آمار را ارزیابی کنند که در دوره ششم چند طرح ، چند لایحه ، چند سوال ، چند تحقیق و تفحص ، چند نامه سرگشاده به نتیجه نشست و هر یک با چه اولویت و جهت گیری هایی . البته تجربه نشان داده که افکارعمومی شاید بدون نیاز به چنین آماری به جمع بندی خاصی می رسد و طرفه آن که جمع بندی افکارعمومی همسو با آمار علمی است و شاید در بیان بهتر، آن آمار عملا موید جمع بندی عمومی ! به سوال نخست برمی گردیم ؛ آیا تلقی عمومی مردم از مجلس ششم شبیه تصویری است که آنان از شورای شهر قبلی تهران داشته اند؛ پاسخ به این سوال چندان مشکل نیست چرا که با چند پرسش از شهروندان ، حتی بدون نیاز به انجام نظرسنجی علمی می توان پاسخ آن را یافت . متاسفانه حضور چند نماینده حزبی و جنجالی در مجلس باعث شده زحمات و خدمات اکثریت نمایندگان و بزرگان دلسوز در مجلس نادیده گرفته شود و مردم در ذهن خود برآیندی سیاسی و جنجالی از مجلس تصویر کنند. در مجلس ششم نمایندگان خبیر و دلسوز، کم نیستند، ضمن آن که بزرگانی ازجمله کروبی وجود دارند که با تدبیر خود، یادگارهای خوبی به جا گذاشته اند اما چرا برآیندی که در ذهن مردم از عملکرد و رفتار مجلس ششم نقش بسته ، نه تابع این عملکردهای مثبت بلکه عمدتا متاثر از عملکرد چند نماینده جنجالی است؛ چنین تصویری نه به نفع مجلس است و نه به نفع منافع عمومی کشور و حتی نه به نفع جناح اکثریت موجود، چراکه ادامه این رفتار جنجالی و نادیده گرفتن نصایح کسانی چون کروبی ، مردم را به سمتی می برد که واکنشی شبیه انتخابات شوراها از خود نشانی دهند، یعنی بی اعتنایی محض به همه چهره های سیاسی با هدف انتخاب کسانی که به مشکلات عمومی رسیدگی کنند و مجلس را فقط برای نطقهای آتشین و نامه های سرگشاده نخواهند. این نامه نگاری ها که یادآور تحرکات حزبی سالهای نخستین انقلاب است ، این شاخ نشینی ها و بن بری ها پیش از هر چیز به اعتبار مجلس نزد افکار عمومی ضربه می زند و اگر بزرگان چاره نیندیشند شاید دیر شود.