حمایت، تکذیب و باقی قضایا

توی تاکسی، سر کار یا حتی توی خانه هم وضع به همین منوال است. انتخابات تا اطلاع ثانوی موضوع روز جامعه ایران است و در این میان، به عنوان شهروندان این مملکت ناچاریم در مورد آن حرف بزنیم و پیگیر اخباری باشیم که در این زمینه منتشر می‌شود.

یکی از خبرهای همیشگی این ایام، اعلام حمایت چهره‌های سرشناس از نامزدهاست.

این مساله خاص انتخابات ریاست جمهوری نیست و به یک یا 2 دوره گذشته هم معطوف نمی‌شود. این مساله، سال‌های سال است که همزمان با داغ شدن تنور انتخابات (چه شورای شهر، چه مجلس و چه ریاست جمهوری)‌ به موضوع روز تبدیل می‌شود و هرازگاهی خبری از سوی اردوگاه نامزدی منتشر می‌شود که نشان‌دهنده اعلام حمایت چهره‌ای ورزشی یا سینمایی از نامزدی خاص است.

در سال‌های گذشته و در انتخابات مجلس شورای اسلامی این وضعیت در شهرستان‌ها پررنگ‌تر بود. بازیکنان تیم‌های مطرح گاهی به شهرها سفر می‌کردند و به دعوت نامزدی خاص در کنار او بین مردم حاضر می‌شدند و حتی به نفع او سخنرانی هم می‌کردند؛ اما هیچ وقت معلوم نشد که این حمایت‌ها در پیروزی یا شکست یک نامزد موثر بوده یا نه؟

در انتخابات ریاست جمهوری هم وضع به همین منوال است. همزمان با گرم شدن بازار انتخابات، موج اعلام حمایت‌های چهره‌های سینمایی و ورزشی آغاز می‌شود؛ اما این که اعلام حمایت‌های اینچنینی چه تاثیری در جمع‌آوری رای دارد؟ پرسشی است که هنوز کسی پاسخ درستی برای آن پیدا نکرده است.

امسال اما جدا از حمایت‌های همیشگی و خبرهای اینچنینی، یک اتفاق دیگر هم در فضای انتخاباتی ایران در حال رخ دادن است.

یک ماه پیش از آغاز رسمی تبلیغات نامزدهای دهمین دوره انتخابات ریاست‌جمهوری، سایت‌های حامی کاندیداها به روال مرسوم شروع به انتشار اخبار حمایت چهره‌ها از نامزدهای موردنظرشان پرداختند؛ اما ماجرا به همین جا ختم نشد.

همزمان با این اعلام حمایت‌ها موج تکذیب‌ها از اردوگاه سایر رقبا به راه افتاد و بعد هم دوباره تکذیب تکذیبیه‌ها آغاز شد.

اما باز هم ماجرا به همین جا ختم نشد؛ گاهی خبر حمایت یک چهره یا خانواده یک شهید از نامزدی منتشر می‌شد و بعد، خبر حمایت او از نامزد دیگری منتشر می‌شد و بعد هم حمایت از نامزد دوم تکذیب می‌شد و...

این فضای تایید و تکذیب کماکان ادامه دارد و معلوم نیست تا کجا پیش می‌رود؟

رضا عظیمی