امید شاغلا‌م

تخصص پیروانی در استفاده از جوانان جویای نام است. او این مهم را بارها و بارها به همه نشان داده است.

حالا هم که او به عنوان سرمربی برای تیم فوتبال امید انتخاب شده، به نظر می‌رسد یکی از بهترین گزینه‌ها برای این پست حساس باشد. تیم خوب جوانان می‌تواند با هدایت و درایت شاغلام پس از سال‌ها آرزوی فوتبال ایران را برای راهیابی به مسابقات المپیک لندن برآورده سازد. هرچند خودش در اولین گفتگویی که پس از انتخابش به عنوان سرمربی تیم امید انجام داده گفته که هیچ تضمینی برای صعود به المپیک نمی‌دهد، اما شما زیاد جدی نگیرید.

غلامحسین پیروانی همان مردی است که با لهجه شیرین شیرازی به‌راحتی حقایق را می‌گوید و صراحت لهجه و شفافیتی کم‌نظیر در فوتبال ایران دارد. او پایدارترین سرمربی تیم باشگاهی در فوتبال ایران است که هنوز کسی نتوانسته در یک فصل جای او بنشیند و برای همین ثبات است که نشان می‌دهد چقدر توانایی دارد. تیم‌های او هرگز ستاره‌های چند صد میلیونی ندارد، اما انگار کیمیایی در دست اوست که می‌تواند جادو کند، مردی که با جوانانش می‌تواند ستاره‌های چندصد‌میلیونی حریف را به زانو در بیاورد و البته توسط هواداران رقیب تشویق شود. جالب اینجاست که پیروانی به تکنولوژی‌های روز دنیا چندان اعتقادی ندارد و حتی برای کلاس کاری هم تلفن همراه به کمربندش نمی‌بندد، می‌پرسید چرا؟ چون خودش اعتقاد دارد که وقتش را می‌گیرد و زیاد خوب نیست که همیشه در دسترس باشد. نکته مهم‌تر این است که به طرز عجیبی مخالف بازیکن خارجی است و سابقه ندارد که در تیم‌های او بازیکن خارجی استفاده شود، همیشه رفته در زمین تمرین و از چند تا چوب هم بازیکن ساخته اما دست نیاز به خارج از کشور دراز نکرده. او همیشه این طور بوده است.